သတင္းေလးတစ္ပုဒ္

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္(အပိုင္း-၃) မၾကာမွီလာမည္ေမ်ာ္...

ေရာင္းစားစရာမရွိေတာ့ဘူးထင္တယ္

ဆူမိုမဟုတ္ဘူးေနာ္
နဲနဲေတာ့ေစ်းေပါမယ္ေနာ္

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ (အပိုင္း-၂)

အခ်ိန္ - ၇း ၃၀ မိနစ္တိတိ

ေနရာ - စစ္တပ္ႏွင့္လြတ္ရာကြ်တ္ရာ

လိုက္ကာကို စက္ခလုပ္ႏွင့္ ျဖည္းျဖည္းျခင္းဖြင့္ခ်ကာ အဲဟုတ္ပါ၀ူး... မွားသြားလို႔၊ လိုက္ကာဖြင့္ဖို႔ငွားထားတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္က ျဖည္းျဖည္းျခင္း ဖြင့္ခ်လိုက္တဲ့အခါမွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ေမာင္ရွမ္းကေလးႏွင့္ ဗမာအမ်ိဴးသား ကိုကံသာရယ္ ခ်င္းတုိင္းရင္းသား ကိုခ်င္းရယ္ ဇာတ္စင္ေရွ႔သို႔ ထြက္ရွိလာကာ...

ကိုကံသာ။ ။ဒီႏွစ္သစ္ခါေလးမွာ

ဇန္န၀ါရီလ အက်ဴး

ေဖေဖာ္၀ါရီလအကူးမွာေတာ့

လၾကီးကထိန္ထိန္သာလို႔

သနပ္ခါးေတြကိုယ္စီလိမ္းကာ

တို႔ေတာသူမ်ားလွလိုက္တာ

ဖိုးလမင္းထဲက အဖြားအိုလိုပါပဲလား..

ကိုခ်င္း။ ။ လမင္းၾကီးကို

ေကာင္းကင္ၾကီးက ရစ္ပတ္ထားတယ္

မီးပံုတစ္ပံုကို လူေတြက၀ိုင္းဖြဲ႔ကာ ေပ်ာ္ျမဴးၾကတယ္

သမင္တစ္ေကာင္ကို စပါးက်ီးေျမြက ရစ္ပတ္ထားတယ္

သဘာ၀ဟာ သဘာ၀အေလွ်ာက္သာျဖစ္ပ်က္ေနေပမဲ့လည္း

ကြ်န္ေတာ္တို႔ျပည္သူေတြကိုေတာ့ သူတို႔တေတြ

သတင္းအေမွာင္ခ်ထားတာ သဘာ၀မက်လိုက္တာဗ်ာ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကိုတို႔ေရ...ဒုတိယအၾကိမ္အျဖစ္ တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့ အျငိမ့္သဘင္ေလးကို ထပ္ျပီးေဖာ္ထုပ္လိုက္ ရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာလို႔မဆံုး ပိတိေတြျဖာမိတာအမွန္ပဲမဟုတ္ေပဘူးလားခင္ဗ်ား..

ကိုကံသာ။ ။ မွန္တာေပါ့ ညီေလးေရ

ကိုခ်င္း။ ။ တကယ္ေတာ့လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္.. ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္လို႔ရသည္ရွိခဲ့ရင္ေတာ့ ဘယ္သူမဆို ေပ်ာ္ရြင္မွာပါ ေမာင္ရွမ္းေရ....

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟုတ္တာေပါ့ ကိုခ်င္းေရ

ကိုကံသာ။ ။ ေဟ့ေကာင္ေတြ..ေဟ့ေကာင္ေတြ အဲ့ဒါေတာ့ငါမယံုဘူးကြ..

ကိုခ်င္း။ ။ သဘာ၀ဆိုတာ.. ဒါပဲဗ်.. ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုတာအျမဲပါေနမွ

ရွမ္ကေလး။ ။ အကိုကဘာလို႔ မယံုတာလဲ ကိုကံသာေရ

ကိုကံသာ။ ။ မင္းပဲစဥ္းစားၾကည့္ကြာ ငါတို႔ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာလုပ္လို႔ရတာပဲ..

ကိုခ်င္း။ ။ ေအးေလ..သူတို႔လည္းေပ်ာ္ေနတာပဲကို..

ကိုကံသာ။ ။ ငါေတာ့မယံုပါဘူးကြာ...

ရွမ္းကေလး။ ။ အေၾကာင္းရင္းေလးရွင္းျပပါဦးခင္ဗ်ား...

ကိုကံသာ။ ။ ဒီလိုကြာ.. မင္းတို႔ပဲၾကည့္ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးေတြကြာ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာလုပ္လို႔ရတယ္ဆိုတာ ေျပာတာ.. တစ္ခါမွ ျပံဳးတယ္လို႔ကိုမရွိဘူး...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြက ခင္ဗ်ားကို လာျပီးျပံဳးျပေနရဦးမလားဗ်...

ကိုကံသာ။ ။ မင္းတို႔ေတြဗိုလ္ခ်ဴပ္သန္းေရြပံုကို ေသခ်ာၾကည့္ၾကည့္ မ်က္ႏွာက က်က္သေရကိုမရွိဘူး.. တြန္႔လိမ္ေခါက္ေပ်ာ့ေနလိုက္တာ... ဒါေတာင္အဆင့္ျမင့္ဗိုလ္ခ်ဴပ္တဲ့..

ကိုခ်င္း။ ။ ေအာ္..အဲ့ဒါက ဒီလိုရွိတယ္ဗ်.. ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးၾကီးက ျပည္သူလူထုေတြနဲ႔ တန္းတူေနတဲ့သေဘာျပတာ.. တန္းတူေလတန္းတူ

ရွမ္းကေလး။ ။ အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ... ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးၾကီးကို ေဒၚၾကိဳင္ၾကိဳင္က မေပးလိမ္းတာျဖစ္လိမ့္မယ္ဗ်..

ကိုကံသာ။ ။ ရွမ္းကေလး. မင္းေျပာမွပိုရွုပ္လာျပီ.. မင္းေျပာတာကိုျပန္ရွင္း...

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ..ဒါလား.. လြယ္လြယ္ေလးပါဗ်ာ.. ဗိုလ္ခ်ဴပ္သန္းေရြက မ်က္ႏွာၾကီးကိုအလွျပင္ေနရင္ က်န္တဲ့ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ေတြက သူ႔ကိုမေၾကာက္မွာစိုးလို႔တဲ့ဗ်... အဲ့ဒီလိုပဲ က်န္တဲ့ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြရဲ့မ်က္ႏွာေတြကို ခင္ဗ်ားေသခ်ာၾကည့္ သူတို႔ကိုအေမွာင္မွာ ျမင္ရင္ မေလးရွားစုန္းေတာင္မွအရံွုးေပးရတယ္ဆုိပဲ..

ကိုကံသာ။ ။ ေအာ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ကို ဒါေၾကာင့္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးက ညမွလွတာကိုးဗ်

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘယ္လိုတုန္းဗ်

ကိုကံသာ။ ။ ေအာ..ညညဆို မိတ္ကပ္လိမ္းအိပ္လို႔ေလ...

ကိုခ်င္း ။ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေရွာက္မေျပာနဲ႔.. ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ျပည္သူေတြကိုခ်စ္သလဲဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပမယ္...

ရွမ္းကေလး။ ။ လုပ္စမ္းပါဦး...

ကိုခ်င္း ။ ။ ဒီလိုဗ်.. စက္တင္ဘာေရြ၀ါေရာင္အေရးခင္းလည္းျပီးေရာ.. ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြက ေၾကြးေၾကာ္ထားတာ

ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္လိုေၾကြးေၾကာ္ထားတုန္း သိခ်င္လိုက္တာ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြက အျပစ္မဲ့တဲ့ျပည္သူေတြကို မသတ္ေတာ့ဘူးတဲ့...

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟားေပ်ာ္လိုက္တာ တျခားႏိုင္ငံက ကြ်န္ေတာ္အမ်ိဴးေတြကို ျပန္ေခၚလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ေမာင္ရွမ္းစကားကို ဆံုးေအာင္နားေထာင္အံုး... ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြက အျပစ္မဲ့တဲ့ျပည္သူေတြကို မသတ္ေတာ့ဘူးတဲ့.. အျပစ္မရွိတဲ့ျပည္သူေတြကိုပဲ ဆက္သတ္ေတာ့မယ္တဲ့..

ကိုကံသာက လင္ဗန္းၾကီးႏွင့္ ကိုခ်င္းေခါင္းကို ရိုက္ခ်.

ကိုကံသာ။ ။ ထြီး.. ငါကအေကာင္းမွတ္လို႔

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ.. ေရွာက္ေျပာေန...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲဗ်ာ... ပရိတ္သတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေပးဖို႔ မင္းသမီးမရွိေတာ့လည္း တီးလံုးေလးနဲ႔ပဲ ပရိတ္သတ္ေတြကို ခ်ိဴသာတဲ့သံစဥ္ေတြနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖလိုက္ပါရေစလား အကိုတို႔ေရ..

ကိုကံသာ။ ။ ေကာင္းပ့ါဗ်ာ...

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့ အျငိမ့္တီး၀ိုင္းမွ တီး၀ိုင္းတီးေသာ ဆရာသမားမ်ားက ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္သံစဥ္ကေလးမ်ားကို ေဖ်ာ္ေျဖျပီးေနာက္ ရွမ္းကေလး၊ ကိုကံသာႏွင့္ ကိုခ်င္းတို႔ ဇာတ္စင္ေပၚတို႔တဖန္ျပန္တက္လာကာ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ရွမ္းကေလး မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ျပိဳင္မယ္ကြာ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာျပိဳင္မလဲကိုခ်င္းရ..

ကိုကံသာ။ ။ ငါကဒိုင္လူၾကီး...

ကိုခ်င္း ။ ။ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔က စျပီးတေယာက္ခလွည့္စီ ဥပမာကြာ က ကေလးငယ္ခ်စ္စာဖြယ္ေပါ့..

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ..အဲ့လိုလား... ရတယ္ေလစိန္လိုက္

ကိုခ်င္း ။ ။ ငါစျပီေနာ္... က....ကေလးရယ္ငယ္ေသးတယ္ မိန္းမမယူနဲ႔ကြာ

ကိုကံသာ။ ။ ဟားဟား.. ရွမ္းကေလးမင္းငယ္ေသးတယ္တဲ့...

ရွမ္းကေလး။ ။ ရပါတယ္ဗ်ာ.. ခ...ခ်စ္စရာေလး ခင္ဗ်ားညီမကိုစာလိုက္ေပး...

ကိုကံသာ။ ။ ဟားဟား... ကိုခ်င္းခင္ဗ်ားညီမ စာေပးခံရျပီ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ဂ..ဂဏန္းေတြ မင္းကိုကိုက္တယ္ေလ..

ကိုကံသာ။ ။ ရွမ္းကေလး.. မင္းစာလိုက္ေပးလို႔ ဂဏန္းနဲ႔ကိုက္ခုိင္းျပီ..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဃ. ဃဃဏဏ ကြ်န္ေတာ္က ျပင္ဆင္ကာ ျပန္ကာခ်..

ကိုခ်င္း ။ ။ င..ငါးခ်ိတ္ေတြ မင္းကိုခ်ိတ္မယ္ေလ..

ရွမ္းကေလး။ ။ စ..စပ္စုစိမ္ သူ႔ညီမက သႏၱစိန္

ကိုကံသာ။ ။ ဟားဟားဟား... စပ္စုလြန္းလို႔ ကိုခ်င္းညီမ သႏၱစိန္ေတာင္ျဖစ္သြားျပီ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဆ..ဆုေတြေလ ဖိုးလျပည့္ကို အကုန္ေ၀..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာလဲဟာ.. ဖိုးလျပည့္ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ.

ကိုကံသာ။ ။ ရွမ္းကေလးဒါေတာင္မသိဘူးလားကြ.. ဖိုးလျပည့္ဆိုတာ ဟုိေမ်ာက္ေလာင္းေလကြာ

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘယ္ေမ်ာက္ေလာင္းလဲ အကိုရ

ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္ေမ်ာက္ေလာင္းျဖစ္ရမလဲ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးၾကီး သန္းေရြရဲ့ေျမးေလကြာ

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ.. အဲ့လိုလား..

ကိုခ်င္း ။ ။ အဲ့လိုေလးေပါ့.. ဘာလဲမင္းကငါ့ကို မနုိင္ေတာ့ဘူးလား

ရွမ္းကေလး။ ။ လာမယ္ေလ... ဇ..ဇြဲသတၱိ ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွာ တျပားမွမရွိ

ကိုခ်င္း ။ ။ အားလား... ငါလဲလာျပီကြ. စ်..ေစ်းသည္ေတြ အခြန္ေငြေတြနဲ႔ ေသျပီေလ..

ရွမ္းကေလး။ ။ ည...ညနက္ဖက္ အျပင္ထြက္ဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႔..

ကိုကံသာ။ ။ ရပ္.. ဒီဟာငါမၾကိဳက္ဘူး.. မင္းဟာမရွင္းဘူး ရွင္းေအာင္ရွင္း

ရွမ္းကေလး။ ။ အေရးထဲ ဒိုင္လူၾကီးကလည္း ဒီလိုဗ်.. ညနက္ထြက္ရင္ ေရာပါမွာစိုးလို႔ဗ် သတိေပးတာ.

ကိုကံသာ။ ။ ညနက္ထြက္ေတာ့ဘာျဖစ္လဲ.. မင္းအမပါသြားလို႔လား သူတို႔ကိုယ့္သူတို႔ထြက္တာ မင္းကသြားေျပာေနေသးတယ္.

ရွမ္းကေလး။ ။ မဟုတ္ဘူး ဒီလုိရွိတယ္အကိုရ ညညဆိုဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတာင္ေတြေတာင္ တံခါးလံုေအာင္ပိတ္ထားရဲ့နဲ႔ ၀င္၀င္လာတာ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘယ္သူေတြတုန္း..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာလဲၾကံ့ဖြံ႔တို႔.. ငွက္ဖြ႔ံတို႔. စည္ပင္တို႔. မီးသတ္တို႔ ေသြးစြန္းရွင္တို႔ေလ

ကိုကံသာ။ ။ မင္းကလည္း ေရွာက္ေျပာေတာ့မယ္ စြမ္းအားရွင္ပါကြ

ရွမ္းကေလး။ ။ မသိဘူးေလ စက္တင္ဘာတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔တာ သူတို႔လက္ထဲက ကိုင္ထားတဲ့တုတ္ေတြမွာ ေသြးေတြပဲျမင္ေနရတာကိုး အခုထက္ထိကိုရွိေသးတယ္

ကိုခ်င္း ။ ။ ရွူးတိုးတိုး... အဲ့လိုမေျပာနဲ႔ ခဏေန ငါတို႔သံုးေယာက္ ဒီစင္ေပၚက အေကာင္းမဆင္းရပဲ ကားျပာေလးေတြနဲ႔ လာေခၚသြားဦးမယ္..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဒါလဲေကာင္းတာပဲ.. အိမ္ကိုလမ္းေလွ်ာက္မျပန္ရေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ

ကိုခ်င္း ။ ။ မင္းအိမ္ေတာ့မေရာက္ဘူး အစာေရစာမ၀တဲ့ ေနရာကိုတစ္ခါထဲ ေရာက္သြားမယ္

ကိုခ်င္းရဲ့ အေျပာစကားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ဆက္မကေတာ့ပဲ တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့ အျငိမ့္သဘင္ အပိုင္း-၂ကို သည္မွာတင္ပဲ ရပ္နားလိုက္ ပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ား..

ရွမ္းကေလး

သတင္းေလးတစ္ပုဒ္

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္(အပိုင္း-၂) မၾကာမွီလာမည္ေမ်ာ္...

ခ်ီးေလးခ်ီး အၿငိမ့္ (မၾကာခင္ေမွ်ာ္)

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ (အပိုင္း (၁))

လိုက္ကာဖြင့္ခ်...ရွမ္းကေလးတစ္ဦးထဲလိုက္ကာအျပင္သို႔ထြက္လာ.....

ရွမ္းကေလး။ ။ခ်စ္ေသာပရိတ္သတ္အေပါင္းတို႔ကိုမဂၤလာပါလို႔ဦးစြာႏွုတ္ဆက္ပါရေစခင္ဗ်ား...
တိုင္းရင္းသားတုိ႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ကိုယခုေသာၾကာေန႔တြင္စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျပီး တုိင္းရင္းသား
(၃)ဦးျဖစ္တဲ့ခ်င္းလူမ်ိဳးကိုခ်င္းအသက္(၂၀)ႏွင့္ဗမာလူမ်ိဴးျဖစ္ေသာကိုကံသာေခၚအသက္
(၂၁)ႏွစ္ႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ေမာင္ရွမ္းကေလးအသက္(၁၈)ႏွစ္တုိ႔ကစတင္ဦးေဆာင္ျပီးဖြဲ႔စည္း
လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ကြ်န္ေတာ္တို႔တို္င္းရင္းသားအျငိမ့္သဘင္သည္ယခုႏွစ္မွစျပီး
ဖြင့္လွစ္ပါေသာေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊အဖြဲ႔အေနျဖင့္ေငြေၾကးမလံုေလာက္ေသာ
ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း...ပရိပ္သတ္မ်ားအားကျပေဖ်ာ္ေျဖေပးမည့္မင္းသမီးကို
မငွားႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္းတဆက္တည္းအသိေပးပါသည္ခင္ဗ်ား....ေနာက္ေရွ႔ဆက္
သြားမယ့္ခရီးစဥ္မွာလည္းတိုင္းရင္းသားစံုစံုလင္ရွိသြားေအာင္လည္းထပ္ျပီးၾကိဳးစားသြား
မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းတုိင္းရင္းသားအျငိမ့္သတင္ကိုစတင္တည္ေထာင္တဲ့ကြ်န္ေတာ္
တို႔သံုးဦးကကတိေပးပါတယ္ခင္ဗ်ား။ကဲကြ်န္ေတာ့္ရဲ့အကိုၾကီးေတြျဖစ္တဲ့ကိုကံသာတို႔ကို
ခ်င္းတို႔ကဇာတ္စင္ေရွ႔ထြက္ဖို႔ေျခေထာက္ေတြယားလို႔ကုတ္သံေတြေတာင္ၾကားေနရျပီ
ခင္ဗ်ား...ကိုကံသာနဲ႔ကိုခ်င္းကိုကြ်န္ေတာ္ေခၚလိုက္ေတာ့ပါမယ္ခင္ဗ်ား...အရပ္ရွည္ျပီး
ကလန္ကလားနဲ႔ကိုကံသာနဲ႔အခ်င္းခ်င္းရန္မျဖစ္တဲ့ကိုခ်င္းတို႔ေရခင္ဗ်ားတို႔ကိုပရိတ္သတ္
ေတြကေမ်ာ္ေနျပီးတဲ့ဗ်ာ...ထြက္လာၾကေတာ့ေလဗ်ာ...

(ကိုကံသာႏွင့္ကိုခ်င္းတို႔ လိုက္ကာေနာက္မွထြက္လာ)

ရွမ္းကေလး။ ။ေဟာ...အရပ္အရွည္နဲ႔ ထြက္လာတဲ့ အမ်ိဳးသားေလးက ကိုကံသာဟုတ္
တယ္ေနာ္....

ကိုကံသာ။ ။ ဟုတ္ပညီေလးေမာင္ရွမ္းေရ...ေနေကာင္းလို႔...မင္းမမေကာ..လွရဲ့လား...

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာဗ်...မမဟုတ္လား...မမေတာ့မရဘူးဗ်...ဘဘေတာ့ရမယ္..

ကိုကံသာ။ ။ ဘဘကငါဘာလုပ္ရမလဲ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ေဟာဟိုမွာတတြတ္တြတ္နဲ႔တစ္ေယာက္ထဲရည္ရြတ္ျပီးထြက္လာတဲ့မပိန္မ၀တဲ့အကိုၾကီး
ကကိုခ်င္းလားဗ်.

ကိုခ်င္း။ ။ ဟုတ္တယ္ေဟးး... ေမာင္ရွမ္းေရ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကိုတို႔ေရ...ဒီႏွစ္ဒီခါမွာတိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ကိုစဖြင့္လိုက္တဲ့အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ကိုတို႔က
တစ္ေယာက္ကို ႏွုတ္ဆက္စကားေလးအေနနဲ႔ေျပားေပးပါဦးလားဗ်ာ...

ကိုကံသာ။ ။ ေအာ..ေမာင္ရွမ္းေရ...မင္းေျပာမွပဲငါသတိရတယ္...ေျပာရမေပါ့ကြာ...

ကဲကဲကဲ...ႏွစ္သစ္ (၂၀၀၈)မွာ

ေအာဒီႏွစ္သစ္(၂၀၀၈)မွာ

စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညြတ္ျခင္းဆိုတဲ့

စကားမ်ားကို ရင္မွာပိုက္လွ်က္

ခ်င္း၊ ဗမာ၊ ရွမ္းျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ (၃)ဦးက

တိုင္းရင္းသားအျငိမ့္သဘင္ဆိုတဲ့

ေအာ္တုိ္င္းရင္းသားအျငိမ့္သဘင္ဆိုတဲ့

ဒီအျငိမ့္သဘင္ၾကီးကို... ဒီအျငိမ့္သဘင္ၾကီးကို

စုေပါင္းျပီး ဖြဲ႔စည္းလိုက္ျခင္းေၾကာင့္

လာေရာက္အားေပးတဲ့ ျပည္သူလူထုတေတြ

ေပ်ာ္ရြင္ႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း

ႏွုတ္ဆက္ပါရေစလားခင္ဗ်ား......

ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲကိုခ်င္းေရ...

ကိုခ်င္း။ ။ ကဲလာျပီေဟ့...

ေနရာတကာမွာ ငါမပါရင္မျပီး

ျဖဴစင္တဲ့ႏွလံုးသားကိုပိုင္ဆိုင္တဲ့ငါ

ရဲ့ရင့္ျပီး.. ေအာင္ျမင္တဲ့လူျဖစ္ခ်င္တဲ့ငါ

လူအေပါင္းတို႔ကို ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔

ဘုရားသခင္က လြတ္ေပးခဲ့တဲ့ငါ

တိုင္းရင္းသားအျငိမ့္သဘင္ဆိုတဲ့ ဒီအျငိမ့္သဘင္ၾကီးမွာ

အမွန္အကန္ေတြကို ဟာသလိုငါတို႔ေျပာ

သူတို႔ရဲ့မဟုတ္တရားေတြကို ေဖာ္ထုတ္

တိုင္းရင္းသားေတြအခ်င္းခ်င္းစည္းလံုးညီညြတ္ၾကဖို႔

ဒီဇာတ္စင္ေရွ႔ကေနငါတိုက္တြန္းရင္းနဲ႔

ႏွုတ္ခြန္းဆက္ပါရေစလား ပရိတ္သတ္တို႔ေရ...

ရွမ္းကေလး။ ။ကဲကိုတို႔ေရ...ကြ်န္ေတာ္ကရွမ္း၊ကိုကံသာကဗမာလူမ်ိဳး၊ကိုခ်င္းဆိုေတာ့
ခ်င္းလူမ်ိဴး

ကိုကံသာ။ ။ ေအ..အဲ့ဒီေတာ့ဘာျဖစ္လဲေမာင္ရွမ္းေရ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ လူမ်ိဴး(၈)မ်ိဴးရွိတယ္မဟုတ္လားကိုယ္တို႔ေရ..

ကိုခ်င္း။ ။ ေအးေလ..အဲ့ေလာက္ရွိတာ သူငယ္တန္းကေလးေပါက္စေတာင္သိတာပဲ

ရွမ္းကေလး။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဗ်...အဲ့လိုရွိတဲ့ေနရာမွာကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသားအျငိမ့္
သဘင္ၾကီးကတိုင္းရင္းသားလည္းမစံုေသးေတာ့၊ကခ်င္.ကယား.ကရင္.မြန္.ရခုိင္.ဆိုတဲ့
တုိင္းရင္းသားေတြထပ္ျပီး ေတာ့စုရဦးမယ္မဟုတ္လားကိုတို႔ေရ

ကိုကံသာ ။ ။ဒါလဲမွန္တာပဲညီေလးေရ

ကိုခ်င္း ။ ။ထပ္စုတာေတာ့ထပ္စုတာေပါ့ကြာ...ဒါေတြကေနာက္မွတိုင္ပင္တာေပါ့ကြာ

ရွမ္းကေလး။ ။ကဲဒါဆိုကြ်န္ေတာ္တို႔ဘာေတြစီစဥ္ထားသလဲဆိုတာေတြကိုအခုခ်ိန္ကစျပီး
ပရိတ္သတ္ေတြကိုတင္ျပလိုက္ရေအာင္လားကိုတို႔ေရ...

ကိုကံသာ။ ။ေကာင္းတယ္ညီေလးေရ...

ကိုခ်င္း ။ ။ ေဟ့ေကာင္ေတြဒီမွာလာတိုးတိုးေလးငါေျပာျပမယ္မင္းတို႔ကို

ကိုကံသာ။ ။ဘာေျပာမွာတုန္း

ကိုခ်င္း ။ ။အခုငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြလက္ထက္မွာျမန္မာႏုိင္ငံကႏိုင္ငံတကာမွာအဆင္းရဲဆံုးလို႔
ေျပာေနၾကတယ္ကြ..

ရွမ္းကေလး။ ။အဲ့ဒါေတာ့အကိုေစာ္ကားတာပဲ..ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏုိင္ငံကိုအကိုေစာ္ကားတာပဲ...

ကိုကံသာ။ ။ဟုတ္တယ္ကြာေမာင္ခ်င္း...မင္းကျမန္မာေနျပီးျမန္မာကိုႏွိမ္တယ္ဟုတ္လား...

ကိုခ်င္း ။ ။ ကဲေျပာစမ္းပါဦး...ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးဘာေတြတိုးတက္ေနလဲဆိုတာ...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပမယ္..အရင္တုန္းကျမန္မာႏိုင္ငံမွာလွ်ပ္စစ္နဲ႔ထမင္းခ်က္လို႔ရ
တဲ့ေပါင္းအိုးဆိုတာမရွိဘူး...အျခားနိုင္ငံေတြမွာပဲရွိတာ...ေဟာခုၾကည့္..ကြ်န္ေတာ္
တို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြေခတ္ေရာက္ေတာ့ေပါင္းအိုးေတြထုပ္တဲ့စက္ရံုေတြဆိုတာရွိလာတယ္..

ကိုကံသာ။ ။ ေအး....ေျပာလိုက္စမ္းေမာင္ရွမ္း...

ရွမ္းကေလး။ ။ တရက္ဗ်ာ..ကြ်န္ေတာ္လည္း..ေပါင္းအိုးေရာင္းတဲ့ဆုိင္ကိုသြား

ကိုခ်င္း ။ ။ မင္းလည္းေပါင္းအိုးသြား၀ယ္တာေပါ့...

ရွမ္းကေလး။ ။ မဟုတ္ေသးဘူးဗ်...အဲ့ဒီေန႔က...ဒီတိုင္းသြားၾကည့္တာ..
အဲ့ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လည္းဆိုင္ထဲ၀င္သြား.. ဟာဗ်ာထမင္းေပါင္းအိုးေတြတန္း
စီေနတာဗ်ာ..အဆင့္လိုက္အဆင့္လိုက္၀ယ္ခ်င္စရာေလးေတြ... ကြ်န္ေတာ္လည္း
တံဆိပ္ေတြ လိုက္ၾကည့္...

ကိုကံသာ။ ။ အဲ့ဒါနဲ႔မင္းလဲ၀ယ္လိုက္တာေပါ့ေနာ္...

ရွမ္းကေလး။ ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း၀ယ္ေတာ့၀ယ္ခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ...ဒါေပမဲ့ကြ်န္ေတာ္က
စည္းကမ္းၾကီးတယ္ဗ်...အခုလာတာက၀ယ္ဖို႔လာတာမဟုတ္ဘူးေလ...ဒါေၾကာင့္
ကြ်န္ေတာ္လည္းေစ်းေမးၾကည့္ရင္းနဲ႔ေနာက္မွလာ၀ယ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီးဆိုင္ရွင္
ကိုေျပာျပီးျပန္ထြက္လာ...ျပီးေတာ့ေနာက္တပါတ္ထပ္ျပီးသြားတာ..ဆိုင္ရွင္ကသာ
ေျပာင္းသြားသာ..ေပါင္းအိုးေတြကမေျပာင္းသြားဘူးဗ်.. အေဟာင္းကအေဟာင္း
အတိုင္းပဲ..ရွိေနတယ္...

ကိုကံသာ။ ။ ဆက္ပါဦး။...

ရွမ္းကေလး။ ။ ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လည္းဆိုင္မွာအလုပ္လုပ္တဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုေမးတာ
ေပါ့..“ဒီမွာဗ်..ဘာျဖစ္လို႔အိုးေတြကသူမ်ားေတြလာမ၀ယ္ၾကတာလဲလို႔...ေကာင္ေလးကဘာျပန္
ေျပာတယ္ထင္တုန္း...

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာျပန္ေျပာတုန္း...

ရွမ္းကေလး။ ။ဒီေပါင္းအိုး၀ယ္ျပီးအိမ္မွာထမင္းျပန္ခ်က္စားရင္မနပ္တဲ့
ထမင္းပဲစားရလို႔တဲ့ဗ်ာ...

ကိုကံသာ။ ။ အဲ့ေလာက္ထိတိုးတက္တာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဟ...

ကိုကံသာ။ ။ ေအာဒီလအကလည္းတစ္ေမွာက္...မီးကပ်က္လိုက္လာလိုက္လို႔ေပါ့ကြ

ကိုခ်င္း ။ ။ ခင္ဗ်ားကြ်န္ေတာ့္ကိုအဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔.ကြ်န္ေတာ္ရင္နာတယ္..ရင္ပါမကဘူး
အသည္းပါနာတယ္ဗ်..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုခ်င္းရ

ကိုခ်င္း ။ ။ မီးကငါတို႔ရြာမွာမွတစ္ခါမွမလာတာ...

ကိုကံသာ။ ။ ဟာ..ရွမ္းကေလးဒါေတာ့မင္းကငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြကိုေစာ္ကားတာကြာ...
ငါတို႔ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြေခတ္မွာကြာ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္လည္းဆိုတာငါေျပာျပမယ္မင္းတို႔ကို...

ကိုခ်င္း ။ ။ လုပ္ပါဦးကိုကံသာရ....

ကိုကံသာ။။ဒီလိုကြာအရင္တုန္းကမီးရထားဘူတာေတြမွာေဟာ္တယ္ေတြဆိုတာမရွိဘူး...ငါတို႔ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြေခတ္ လည္းေရာက္ေရာ...ဟာ...မီးရထားေဘးမွာေဟာ္တယ္ေတြတန္းစီေနတာ..

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာအဲ့ေလာက္ေတာင္ေခတ္မွီတာ...

ကိုကံသာ။ ။ ငါလဲ..တေန႔မီးရထားဘူတာကိုသြား..

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာလဲခင္ဗ်ားက ဘယ္သြားမလို႔လဲ

ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္မွာမသြားပါဘူးဗ်ာ...ဟိုဟိုဒီဒီေပါ့...

ရွမ္းကေလး။ ။ ခုဏကစကားကိုျပန္ဆက္ပါဦး.။

ကိုကံသာ။ ။ ေအးျပန္ဆက္ရရင္...ငါလည္းဘူတာကိုသြား..ဘူတာေကာင္တာက...အပိုမေလး
ကိုေမးတာေပါ့

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘယ္ကလာအပိုမရမလဲဗ်... အပ်ိဴမလို႔ပီေအာင္ေျပာစမ္းပါ

ကိုကံသာ။ ။ ဟင္း...သူကမီးရထားေစ်းႏွူန္းေတြကို...ပိုပိုျပီး..အျမဲေျပာေနက်ကိုး...

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအးဘာဟုတ္ပါျပီ...ခင္ဗ်ားဟာမျပီးႏို္င္ေတာ့ဘူး...

ကိုကံသာ။ ။ေအးဘာ..မင္းကလည္းစိတ္ေလာလိုက္တာ...ငါလည္းေကာင္တာကိုသြား..မီးရထား
ေစ်းႏွုန္းေတြကိုေမးျပီး အျပင္ကိုျပန္ထြက္အလာကြာ... ဘူတာေဘးနားကေဟာ္တယ္ေတြကြာ
လူေတြျပည့္ေနတာရက္စက္တယ္...အဲ့ဒါနဲ႔ငါလည္းေဘးနားကလူတစ္ေယာက္ကိုေမးၾကည့္တာ..
“အကိုလို႔...ဘာလို႔မီးရထားဘူတာမွာေဟာ္တယ္ေတြေဆာက္ထားသလဲလို႔ေမးတာ..
သူကဘာျပန္ေျပာတယ္ထင္တုန္း..”

ကိုခ်င္း ။ ။ သူကဘာျပန္ေျပာတုန္း....

ကိုကံသာ။ ။ေအာ္ဒါလား...မီးရထားေနရာမေလာက္တာရယ္...မီးရထားကေနာက္က်ျပီး
၀င္တာေၾကာင့္...မီးရထားမလာခင္...အိပ္ျပီးေစာင့္ရေအာင္လို႔တဲ့...

ကိုခ်င္း ။ ။ အဲ့ေလာက္ျမန္တဲ့မီးရထား..ဘယ္မွာရွိေသးလို႔လဲ။

ရွမ္းကေလး။ ။ဒါနဲ႔အကိုလည္း...မီးရထားဘူတာေဘးနားကေဟာ္တယ္ေလးမွာ
ျငိမ့္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္

ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္ကလာကြာ...မီးရထားဘူတာမွာငါမျငိမ့္ရတဲ့အျပင္...ဘူတာေကာင္
တာကအပိုမက ငါ့ကိုတိုးတိုးေလးလာေျပာသြားတာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ခင္ဗ်ားကိုဘာေျပာတုန္း

ကိုကံသာ။ ။ ေကာင္တာမွာတစ္ခါေမးရင္ (၅၀၀)ေပးရမယ္ဆိုပါလား...

ရွမ္းကေလး

သတင္းေလးတစ္ပုဒ္

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ (အပိုင္း (၁))ကိုမၾကာခင္တင္ပါေတာ့မည္ခင္ဗ်ား

ရွမ္းကေလး

ႏွစ္လင္မယား

ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့(၁)ႏွစ္သာသာအခ်ိန္ကေလးတုန္းက၀ယ္နအဖစစ္အစိုးရ
သန္းေရြရဲ့သမီးတသိုက္ရဲ့အလုပ္ေတြကိုသိမ္းၾကံဳးလုပ္ဖို႔ဆိုျပီးေဒၚၾကိဳင္
ၾကိဳင္တစ္ေယာက္မိေအးလို႔ေခၚတဲ့ေတာသူမေလးကိုအလုပ္ေခၚခုိင္း
လိုက္သတဲ့။ဒီလိုေခၚခုိ္င္းရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကလည္းယတ်ာေခ်
တာတဲ့ဗ်ာ။ေဗဒင္ဆရာကေတာသူမေလးတစ္ေယာက္ကိုအိမ္မွာအိမ္
ေဖာ္လုပ္ခုိင္းရမယ္ဆိုျပီးေျပာထားသတဲ့။ေတာသူမေလးမိေအးဟာ
စကားကလည္းမပီ၊အရမ္းလည္းေၾကာက္လန္႔တတ္သတဲ့။ဒါကိုေဒၚ
ၾကိဳင္ၾကိဳင္နဲ႔သူ႔ရဲ့ေယာင္းရင္းအေပါင္းအပါတေတြမသိၾကဘူးတဲ့။ဒီလို
နဲ႔ေဒၚၾကိဳင္ၾကိဳင္လည္းေတာသူမိေအးကိုအိမ္မွာေခၚေနျပီးသမီးေတာ္
ေတြရဲ့ေစခုိင္းတာမွန္သမွ်ကိုလုပ္ခုိင္းသတဲ့။ေတာသူမိေအးကိုေဒၚၾကိဳင္
ၾကိဳင္ကစကားတစ္ခြန္းကိုအထူးစပါယ္ရွယ္သင္ေပးရသတဲ့။အဲ့ဒီစကား
တစ္ခြန္းကေတာ့သမီးေတာ္ေတြရဲ့ေရွ႔ေရာက္ရင္အရွင္ဘုရားလို႔ထူးရမဲ့
အခ်က္ရယ္.သမီးေတာ့ေတြကအလုပ္ေခၚခုိင္းရင္အရွင္ဘုရားလို႔ပဲထူး
ရမယ္တဲ့။ေတာသူမိေအးလည္းဒီသင္ၾကားခ်က္ကိုအေသအခ်ာလိုက္
လံမွတ္တာေပါ့။ဒါနဲ႔ေတာသူမိေအးသန္းေရြရဲ့အၾကီးဆံုးသမီးေတာ္ရဲ့အ
လုပ္ကိုလုပ္ကိုင္ရသတဲ့။မိေအးသမီးေတာ္ေရွ႔ေရာက္ေတာ့သမီးေတာ္
ဟာသူ႔ရဲ့မလွပတဲ့မ်က္ႏွာျပင္ကိုမသာကိုမိတ္ကပ္လိမ္းေပးတဲ့အတိုင္းမိတ္
ကပ္ေတြလိမ္းထားသတဲ့။ရုပ္ကမလွပပါဘူးဆိုမွစိတ္ကပုတ္ေတာ့တစ္ခ်ိန္
တစ္ခါမွသူ႔ရဲ့မ်က္ႏွာျပင္ဟာအျပံဳးရိပ္သန္းတယ္လို႔ကိုမရွိဘူးတဲ့။မိေအး
လည္းဒီလုိရုပ္ကိုေတြ႔ေတာ့နဲနဲေၾကာက္လန္႔လာသတဲ့။ဒီလိုေၾကာက္ေနပါ
တယ္ဆိုမွသမီးေတာ္ရုပ္ဆိုးေလးက“ေျခေထာက္လာတိုက္ေပးစမ္း”ဆိုျပီး
အသံကိုေလးျဖဴလိုက်ယ္ေလာင္စြာေအာ္ဟစ္ကာခုိင္းေစသတဲ့။ဒီလိုေခၚ
ခုိင္းေတာ့မိေအးခင္မ်ာလန္႔ျပီးအရွင္ဘုရားလို႔မထူးမိေတာ့ပဲ “ႏွစ္လင္မယား”
လို႔ေျပာလိုက္မိသတဲ့ကြယ္။

ရွမ္းကေလး