တိတ္ဆိတ္ည မိုးေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ၾကယ္ေတြလေတြ စံုညီစြာ ပြင့္ဖူးေ၀ဆာလို႔ ေဟာ..လူ႔ျပည္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခ်စ္ကံမပါ ကိုကံသာရယ္၊ အမုန္းေတြ စစ္စစ္နဲ႔ ကိုခ်စ္ခ်င္း အဲ့ဟုတ္ပါ၀ူး ကိုခ်င္းနဲ႔ ႏွလံုးသား ႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလး ကြ်န္ေတာ္ေမာင္ရွမ္းကေလး တို႔တေတြဟာလည္း လဟာျပင္ ဇာတ္စင္ေပၚသို႔ အေျပးကေလးသား ေနရာယူကာ ...
ကိုကံသာ။ ။ တစ္ႏွစ္မွာ တခါ
ပြင့္ဖူးေ၀ဆာ
ပိေတာက္ပန္းရယ္လို႔
ဘ၀မွာတခါ
ခ်စ္ပန္းဆင္ခဲ့တဲ့
ကြ်န္ေတာ့္ ႏွလံုးသားရယ္လို႔
ကိုခ်င္း ။ ။ ေအာ.. သူက ႏွလံုးေရာဂါနဲ႔ ဆံုးသြားတာလား..
ကိုကံသာ။ ။ ေအး.. ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ပါ ေရာဂါေတြျပန္႔ျပီးေတာ့.. ဟာေဟ့ေကာင္ ဘာႏွလံုးေရာဂါလည္း နင့္ေမဂ်ီးေတာ္ ႏွလံုးေရာဂါလား
ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာအကိုကလည္း သူမ်ား ေနာက္လို႔ခ်စ္တာကို
ရွမ္းကေလး။ ။ ခ်စ္လို႔ေနာက္တာဟဲ့.. စကားကိုေျပာင္းတိေျပာင္းျပန္ ေျပာတယ္
ကိုခ်င္း ။ ။ ေအာ.. မွားသြားလို႔ ခ်စ္လို႔ေနာက္တာကို မဆူရဘူးေလ
ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲ... ကဲကဲ အကိုတို႔ေရ
ကိုကံသာ။ ။ နားဆင္လ်က္ပါ ခင္ဗ်ား
ရွမ္းကေလး။ ။ အခ်ိန္နဲ႔ ဒီေရဟာ လူကိုမေစာင့္တဲ့ ေရွးစကားပံုက မွန္လိုက္ေလျခင္း ပါပဲခင္ဗ်ား
ကိုကံသာ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ ေမာင္ရွမ္းေရ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာ.. ေမာင္ရွမ္းမင္းကလည္း ဒီေလးေတာ့ ငါမသိဘူး အားခ်ိန္က ငါ့ကိုေစာင့္ပါတယ္ကြ
ရွမ္းကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားက ဘယ္အခ်ိန္ကို ေျပာတာလည္းဗ်
ကိုခ်င္း ။ ။ ငါ့သူငယ္ခ်င္း အားခ်ိန္တို႔ အားေပါင္တို႔ တရုတ္လူမ်ိဴးေတြေလ
ကိုကံသာ။ ။ နင့္ေမဂ်ီးေတာ္ ေျပာလိုက္ရင္ ေစာက္တလြဲေတြပဲ၊ ဘယ္ေတာ့မွ မွန္တယ္လို႔ကို မရွိဘူး၊ ငါတို႔ေျပာတာ နင့္အေမလင္ နအဖစစ္အစိုးရေတြ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ တရုတ္အမ်ိဴးေတြ မဟုတ္ဘူးကြ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာ.. အကိုတို႔ကလည္း ကြ်န္ေတာ့္အေမလင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးေတြက နတ္ရုပ္တရုပ္ထဲ ကိုးကြယ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဗ်
ရွမ္းကေလး။ ။ ဘယ္ႏွစ္ရုပ္ကိုးကြယ္လို႔လဲ
ကိုခ်င္း ။ ။ ေဒၚၾကိဳင္ၾကိဳင္ ရုပ္ေတြကိုလည္း ဘုရားစင္ေပၚ တင္ျပီး ကိုးကြယ္တယ္ဆုိပဲ
ကိုကံသာ။ ။ ေျပာေလ လြဲေလပါလား ဒီေကာင္၊ တရုတ္ဆိုတာ ခ်ဴိန္းနားကိုေျပာတာကြ
ကုိခ်င္း ။ ။ ဟား ခင္ဗ်ားခ်ဴိင္းၾကီး မနမ္းခ်င္ပါဘူးဗ်ာ အဲ့ေလာက္နံတာ၊ ခဏေနတက္လာမဲ့ မင္းသမီး ခ်ဴိင္းဆိုမဆိုးပါဘူး
ကိုခ်င္း စကားေျပာျပီး ဆံုးျပီးသြားေသာ အခါ ကိုခ်င္းေခါင္းေပၚသို႔ ရွမ္းကေလးက လာျပီး လင္ဗန္းႏွင့္ခ်
ဂြမ္းဂြမ္းဂြမ္း
ရွမ္ကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားကေတာ့ေလ ေျပာေလေ၀းေလပဲ၊ ခ်ိဴင္းနားဆိုတာ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ ေဟာဒီခ်ိဴင္းမဟုတ္ဘူးဗ် တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတ ႏုိင္ငံကို ေျပာတာနားလည္လား
ကိုခ်င္း ။ ။ ရွမ္းကေလး မင္းငါ့ကို ခ်ဴိင္းမျပပဲ ေျပာလို႔လဲ ရပါတယ္ကြာ၊ အခုမွ ေခါင္းမူးေတာ့တယ္
ကိုကံသာ။ ။ ကဲ ညီေလးတို႔ေရ
ရွမ္းကေလး။ ။ ေျပာပါအကို အကို႔စကားကို ေနကြယ္မက် နားေထာင္ပါ့မယ္ဗ်ာ
ကိုကံသာ။ ။ ဘာလည္းကြ ေနကြယ္မက် ငါတစ္ခါမွမၾကားဖူးဘူး ေျမ၀ယ္မက်နားေထာင္မယ္ ေျပာစမ္းပါ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါေၾကာင့္ အကိုတို႔လို႔ အသက္ၾကီးတဲ့ လူေတြ နည္းပညာ မေလ့လာတာေျပာတာေပါ့
ရွမ္းကေလး။ ။ ဟုတ္တယ္ ေျပာလိုက္စမ္း ကိုခ်င္း
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါနဲ႔ ရွမ္းကေလး မင္းေျပာတဲ႔ အဓိပၸယ္ေလးကို ရွင္းစမ္းပါဦး
ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ ေျမ၀ယ္မက်ဆိုတာ ကိုကံသာ ေျပာတဲ့စကားကို ေျမၾကီးေပၚမက်ခင္ ကြ်န္ေတာ္က နားေထာင္ပါ့မယ္လို႔ ေျပာတာ၊
ကိုခ်င္း ။ ။ အဲ့ဒါငါသိတယ္ ငါေျပာတယ္ ေနကြယ္မက်
ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ.. ေနကြယ္မက်ဆိုတာက ကိုကံသာေနကြယ္လို႔ မေသခင္ ကိုကံသာ့စကားကို နားေထာင္ပါ့မယ္လို႔ ေျပာတာပါဗ်ာ.
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒီတေခါက္ အျငိမ့္စင္ေပၚ တက္ရတာ ကြ်န္ေတာ္ အေပ်ာ္ဆံုးပဲဗ်ာ
ကိုကံသာ။ ။ မင္းဂ်ီးေတာ္က ဒီေန႔မွ အျငိမ့္လာၾကည့္လို႔လား
ကိုခ်င္း ။ ။ ခင္ဗ်ားကလည္း ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့မယ္ အခုကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ အျငိမ့္မင္းသမီး ရွိျပီေလဗ်ာ
ကိုကံသာ။ ။ ဟာ.. ဟုတ္တယ္ကြ ငါ့ေမ့ေတာ့မလို႔ ကဲေမာင္ရွမ္းကေလးေရ မင္းသမီးေလး ေခ်ာေလးကို ေခၚေတာ္မူလိုက္ ပါဦးကြ
ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာအကိုကလည္းဗ်ာ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာလဲမင္းမေခၚဘူးလား
ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာမဟုတ္တာ ေခၚမွာေပါ့ ေခၚမယ္ေခၚမယ္ ကဲလာျပီ
“အသားေလးက ေရြလိုေခ်ာအိ
အသံကေလးက ခ်ဴိသာပါဘိ
ရုပ္ကေလးက ရတနာရယ္လို႔
ေဟာ ညီမေလး ေခ်ာရတနာေရ
တုိင္းရင္းသား အျငိမ့္သဘင္ေလး
လိုက္ဖက္စံုညီသြားေအာင္
ပရိတ္သတ္ေရွ႔သို႔
ကိုယ္ေရာင္ျပေစသတည္း”
မခုိ႔တရို႔ေလး လွမ္းထြက္လာေသာ မင္းသမီးေခ်ာေလး ရပ္ဖို႔ေနရာအတြက္ ကိုကံသာ၊ ကိုခ်င္း၊ ကြ်န္ေတာ္ ေမာင္ရွမ္းကေလး ေနရာကို လုျပီးေပးၾက။
မင္းသမီး။ ။ အသက္ၾကီးဆံုးက ကိုကံသာလားဟင္
ကိုကံသာ။ ။ အေျပာၾကြယ္လွတဲ့ ေခ်ာရတနာ၊ ဒီမွာကိုယ္ေျပာျပမယ္၊ လူတကာကို ရီစရာေျပာတာ ကံသာပါ၊
ကံသာအသံမမာရင္ ဘယ္ရမတုန္း၊ ဒါေပမဲ့ မင္းရဲ့အလွတရားက ငါ့ရဲ့ဘ၀တပါးကို ဖမ္းစားခဲ့တယ္၊
ဒါေၾကာင့္ မင္းကိုကိုယ္ခ်စ္တယ္၊
ကိုခ်င္း ။ ။ ဟား... ကိုကံသာတို႔က မိတယ္ဗ်ာ.. ဖိနပ္ခိုးမွုနဲ႔
ကိုကံသာ။ ။ ေအးကြာ.. ဖိနပ္ခိုးတာ တစ္ခါမွမမိဖူးဘူး ဒီတစ္ခါမွ မိတာ၊ ဟာဒီေကာင္ ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာ ေနတာလဲ နင့္အဘဖိနပ္ခုိးမွုလား
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ အဘရဲ့ ဖိနပ္တစ္ဖက္ ေပ်ာက္ေနတာ
မင္းသမီး ။ ။ ဒီဖက္က ကိုရွမ္းကေလးလားရွင့္
ရွမ္းကေလး။ ။ ေၾသာ ရတနာ၊ ရတနာ၊ ကိုယ္မင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ရတနာလို႔ပဲ ေခၚလိုက္မယ္ေနာ္၊ မင္းနဲ႔ကိုယ္ မယ္ေဟာင္ေဆာင္မွာ မဂၤလာေဆာင္မယ္ဆိုျပီး ဘန္ေကာက္မွာ မင္းက ပုဂံေကာက္ခဲ့တယ္၊ နားဆြယ္မွာ ကိုယ္အလြမ္းသယ္ျပီး၊ ခ်ိန္းမိုင္က ဂိမ္းဆုိင္မွာ မင္းကိုကိုယ္ လိုက္ရွာခဲ့ေသးတယ္၊ မယ္စရိန္းမွာ ထပ္ခ်ိန္းျပီး၊ မယ္ေဆာက္မွာ မင္းနဲ႔အတူ ခဲေတြေကာက္ခဲ့ ေသးတယ္၊ လူစံုေအာင္ ဆိုျပီး ဒဂံုမွာ မင္းငါ့ကို၊ မင္းငါ့ကို...
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒဂံုမွာ ဘာျဖစ္တာတံုး
ရွမ္းကေလး။ ။ လူရိုက္ပြဲ
ကိုခ်င္း ။ ။ ေအး တစ္ခါထဲေအးေရာ
ကိုကံသာ။ ။ မင္းခ်ိန္းမိုင္က ဂိမ္းဆုိင္မွာ သူ႔ကို ေတြ႔ခဲ့ေသးလား
ရွမ္းကေလး။ ။ အခုမွေတြ႔တာ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဟဲဟဲ.. ဟိဟိ
ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ နင့္ကို ေခၚေသးလို႔လားတဲ့
ကိုခ်င္း ။ ။ သားသားကေလ မေခၚခင္ကတည္းက ထူးခ်င္ေနတာ
မင္းသမီး ။ ။ ဒါဆို ေခၚေတာ့ဘူး
ကိုခ်င္း ။ ။ ေခၚပါဆို
မင္းသမီး ။ ။ ကိုခ်င္းေရ
ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာရတနာ၊ မင္းက ကိုယ့္ကို ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာလာတယ္ဆိုေတာ့ မခ်စ္ျပန္ရင္လည္း ကိုခ်င္းတို႔ စိမ္းကား က်လြန္းမေနဘူးလားလို႔ ေတြးမိေတာ့ အားနာနာနဲ႔ ျပန္ခ်စ္လိုက္မယ္ကြာ..
ရွမ္းကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားကို ဘယ္သူမွ ခ်စ္တယ္လို႔ မေျပာေသးဘူး
မင္းသမီး ။ ။ အကိုတို႔ေရ
ကိုခ်င္း ။ ။ ေျပာညီမေလး ရတနာေရ
မင္းသမီး ။ ။ သမီးကေလ အျငိမ့္ကို ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက စိတ္၀င္စားခဲ့တာ
ကိုကံသာ။ ။ ေအာ သမီးက ဆိတ္ပဲ၀င္စားတာလား၊ ႏြားေကာမပါဘူးလား
ကိုခ်င္းႏွင့္ရွမ္းကေလး ကိုကံသာ ေခါင္းအား လင္ဗန္းနဲ႔ေျပးထု။
ရွမ္းကေလး။ ။ ေျပာပါဦး ညီမေလးေရ
မင္းသမီး ။ ။ ဒါေၾကာင့္ သမီးက အကိုတို႔ဆီမွာ လာျပီးကရတာေပါ့၊ ျပီးေတာ့ ပထမဆံုးကရတာဆိုေတာ့ သမီးက သီခ်င္းေလးနဲ႔ ကျပေဖ်ာ္ေျဖပါ့မယ္ ဦးဦးတို႔ေရ
ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲ.. မင္းသမီးရဲ့ ခ်ိဴသာတဲ့ သံစဥ္ေလးကို ပရိပ္သတ္ေရွ႔တို႔ ေဖာ္ထုပ္ေပးလိုက္ ရေအာင္လား..
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒီမယ္ရတနာ
ကိုခ်င္းက ေဒြးေလသံႏွင့္ ခါးေလးေထာက္ကာ မင္းသမီးထံတို႔ တခ်က္ၾကည့္ျပီး ေခၚလိုက္သည္။
မင္းသမီး ။ ။ ရွင္.. ဦးခ်င္း
ကိုခ်င္း ။ ။ မင္းကိုယ့္ကိုယ္ကို သမီးလို႔မေျပာပါနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔မင္းလက္ထက္လို႔ လူေတြက ေမးရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊
ကိုကံသာ။ ။ ဒီရုပ္ၾကီးက..
ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာ ငါတို႔အကိုရုပ္က ႏုေသးပါတယ္
ကိုခ်င္း ။ ။ ေျပာလိုက္စမ္းညီေလး
ရွမ္းကေလး။ ။ မင္းသမီး ေနာက္က်ရင္ လံုး၀ ဦးလို႔မေခၚနဲ႔ၾကားလား အဖိုးလို႔ေခၚ
ကိုခ်င္း ။ ။ ေအး ေျမးေလးရတနာ နင့္အဖြားေကာေနေကာင္းလား၊ ဟာဟုတ္ပါဘူး ငါအဲ့ေလာက္ထ မအိုေသးပါဘူးကြ
ကိုကံသာ။ ။ ကဲညီေလးတို႔ေရ ကိုယ္တို႔အလွည့္ကေတာ့ ျပီးေနပါျပီ မင္းသမီးရဲ့ အလွဟန္ေလးကို အကဟန္ေလးနဲ႔ ေပါင္းစပ္ကာ မင္းသမီးေခ်ာရတနာေလးရဲ့ လွပါတယ္ဆိုတဲ့ အကေလးကို ေ၀ငွေပးလိုက္ ပါရေစလား
ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲသမီးေရ၊ အဲ့ဟုတ္ပါ၀ူး ညီမေလးေရ ပရိပ္သတ္တို႔ကို ညီမေလးရဲ့ အတတ္ပညာေလးနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖေပးလုိက္ပါဦးလား
ရွမ္းကေလးေျပာျပီးစဥ္မွာပဲ မင္းသမီးေလးက ေအာက္ပါသီခ်င္းကို သီဆိုကာ အကမ်ားစြာႏွင့္ ကျပလုိက္ေလသတည္း။
မွတ္ခ်က္။ ။သီခ်င္းအား တြံေတးသိန္းတန္ သီဆိုထားေသာ သားရွင္ျပဳအလွဴပြဲ တီးလံုးကို ယူျပီး စပ္ဆိုထားပါသည္။
သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ -- ဒီမိုကေရစီရဖို႔ ၾကိဳးစားစို႔
ပထမအပိုက္။ ။ ျမန္မာျပည္ဒီမုိကေရစီ ရဖို႔ကြယ္ ငါတို႔ၾကိဳးစားမယ္... ျပတ္သားစြာ ေတာ္လွန္ဖို႔ စစ္အစိုးရကိုျဖဳတ္... အနုပညာသည္က ေတာ္ေတာ္ပိုင္ ကေလာင္လက္နက္နဲ႔ တုိက္ထုတ္မယ္. တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကို ငါတို႔ေမြးလို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တုိက္ခုိက္စို႔..
ဒုတိယအပိုက္။ ။ ျမန္မာျပည္ဒီမုိကေရစီ ရဖို႔ကြယ္ ငါတို႔ၾကိဳးစားမယ္... ျပတ္သားစြာ ေတာ္လွန္ဖို႔ စစ္အစိုးရကိုျဖဳတ္... အနုပညာသည္က ေတာ္ေတာ္ပိုင္ ကေလာင္လက္နက္နဲ႔ တုိက္ထုတ္မယ္. တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကို ငါတို႔ေမြးလို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တုိက္ခုိက္စို႔..
တတိယအပိုက္။ ။ ဒီမိုကေရစီရရင္ပဲကြယ္.. တိုင္းရင္းသားေတြစည္းလံုးဖို႔ တို႔တေတြ တိုက္တြန္းစို႔.. လူအမ်ားနဲ႔ေပါ့ကြယ္.. ၾကင္နာရိုင္းပင္း ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ တို႔မ်ားတုိင္းရင္းသား စုေပါင္းၾကမယ္ ဒါမွျမန္မာ့ဇာတိေသြး ျမန္မာ့အားမာန္ေပါ့ကြယ္.. မဂၤလာရွိတဲ့တိုင္းျပည္ၾကီးက တူညီစြာရယ္ ေဟာတူညီစြာရယ္ ကမာၻ႔အလယ္တြင္ လြန္တင့္တယ္ ဂုဏ္သေရရွိလွတယ္ ျပန္ရခ်ိန္မို႔ ျပန္ရတယ္... ေသြးစည္းညီညြတ္လို႔ ျပန္ရတယ္.. ႏုိင္ငံေတာ္အလံတလူလူလြင့္. ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏုိင္ငံေအာင္ပြဲမွာ သံဃာေတာ္ေတြကို သဃၤန္းကပ္လို႔ကြယ္ အလွဴေတြလုပ္ၾကမယ္ တို္င္းရင္းသားေတြအကုန္လံုး စည္းလံုးညီညြတ္လို႔မဆံုး.. အာဏာသိမ္းပိုက္ထားတဲ့ ငနဲေတြ တို႔ျပည္က ဖယ္ထုတ္ေလ.. ဥပေဒေပၚမွာ ဘယ္သူ႔မွမရွိဖို႔ ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ ၾကိဳးစားစို႔....
သီခ်င္းလဲဆံုးေရာ မင္းသမီးလည္း ပိတ္ကားေနာက္သို႔ ထြက္ခြာသြားေလသတည္း။
ကိုကံသာ။ ။ လာလာလာ.. ဒီမွာလာၾက တအုပ္မွ (၁၀၀၀၀) အဲ့ဟုတ္ပါ၀ူး တစ္အုပ္မွ (၅၀၀)ထဲ
ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာလုပ္ေနတာလည္း
ကိုကံသာ။ ။ မဂၢဇင္း ေရာင္းေနတာ .. လာ၀ယ္ၾကေနာ္ တစ္အုပ္မွ (၅၀၀) ငွားလည္းငွားတယ္
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါဆိုငွားမွ စပယ္ျဖဴရွိလားေဟ့
ကိုကံသာ။ ။ စံပယ္ျဖဴေတာ့ မရွိေတာ့ဘူး သူမ်ားငွားသြားလို႔
ရွမ္းကေလး။ ။ စံပယ္ျဖဴကေတာ့ စစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး၊ သူမ်ားငွားရာ လိုက္ေနရင္
ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါဆို အင္အားေကာရွိလား
ကိုကံသာ ေရာင္းခ်င္ေဇာနဲ႔ ေအးရွိတယ္ဟ
ကိုခ်င္း ။ ။ (၇)ရက္ပဲေပးစမ္းပါ
ကိုကံသာ။ ။ ဘာ.. ဘာ.. ဘာ မင္းကငါ့ကို ဘာထင္ေနလဲ၊ ဟင္းဟင္း စကားကို အေကာင္းေျပာစမ္း
ကိုခ်င္း ။ ။ (၇)ရက္ သတင္းဂ်ာနယ္ကို ေျပာတာပါဗ်
ကိုကံသာ။ ။ ေတာ္ျပီကြာ ဘာမွလည္း မရွိဘူး၊ ဘာမွလည္း မေရာင္းဘူး သြားသြား
ကိုကံသာရဲ့ မရိုမေသေမာင္းထုတ္မွုေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ကိုခ်င္းလည္း ဇာတ္စင္ေနာက္သို႔ ကြယ္ေပ်ာက္သြားပါ ေသာေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားတို႔ရဲ့ အျငိမ့္သဘင္ အပိုင္း(၆)ကို လည္းဒီမွာတြင္ပင္ ရပ္နားလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။
ရွမ္းကေလး
