ပါကစၥတန္ မဲ႐ံုမ်ားသို႔ ဗံုးခြဲျခင္း၊ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ပြား

Khit Lu Nge

18/Feb/2008

ပါကစၥတန္ ေရြးေကာက္ပြဲေန႔မတုိင္မီ တစ္ရက္အလုိျဖစ္ေသာ တနဂၤေႏြေန႔က ၿမိဳ႕ေတာ္အစၥလမ္ မာဘတ္၏ မဲ႐ံုမ်ားတြင္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေနေသာ ပါတီ၀င္မ်ားအတြင္းသို႔ လက္ပစ္ဗံုးမ်ား ပစ္သြင္းျခင္းႏွင့္ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ လာဟိုးၿမိဳ႕ရွိမဲ႐ံုအတြင္းသုိ႔ဆုိင္ကယ္စီးေသနတ္သမားတစ္ ဦးက ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ထြက္ေျပး၍ န၀တ္ရွယ္ရစ္ပါတီမွ လူတစ္ေယာက္ေသဆံုးကာ၊ ၆ ဦး ဒဏ္ရာရ ရွိခဲ့သည္။ အျခားမဲ႐ံုတစ္ခုတြင္ မဲ႐ံု တာ၀န္ခံအရာရွိႏွင့္ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ခံ ရဲအရာရွိတုိ႔ အခ်င္းမ်ား ၾကရာ လံုျခံဳေရးအရာရွိက ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္သျဖင့္ မဲ႐ံုတာ၀န္ခံ ေသဆံုး၍ အျခားအဖြဲ႕၀င္ႏွစ္ဦးဒဏ္ရာရရွိသည္။ (စီအန္အန္) (၁၈၊ ၂၊ ၂၀၀၈) ရက္ေန႔၊ နံနက္(၉း၃၀) နာရီ။ ဦးျမင့္သိန္း

Policeman urinates in central mosque in Maungdaw

Kaladan News

February 16, 2008

Maungdaw, Arakan State: A policeman of Maungdaw police station urinated in the compound of the central mosque in Maungdaw Town on February 12 at about 5 pm, after Asr prayers when there was nobody in the mosque.

Putting on slippers he entered the mosque compound and urinated on the steps of the lake from which mosque goers take ablution, said an eyewitness in Maungdaw town.

The mosque committee did not raise the issue with the government authorities as they have never paid heed or taken action against the police.

"It is a starting point to test repercussions in the Rohingya community. Next time, they will commit a bigger offence against the community. We are grief-stricken," a village elder in the town said.

Recently, police stepped up persecuting the Rohingya community by lodging false and fabricated cases against the people and extorting money. The higher authorities did nothing to stop it. They have always turned a deaf ear to complaints making it difficult for Rohingyas to bear.

Police! arrests five Burmese nationals

Kaladan News

February 15, 2008

Teknaf, Bangladesh: The camp police of Nayapara camp arrested five Burmese nationals on February 15, while they were entering the refugee camp at around 7 am, said a Majee in the camp.

The five Burmese nationals crossed the Burma-Bangladesh border to visit their relatives in the refugee camp. They crossed in a row boat from Netaung Para point on February 14 around mid-night. After crossing the Naff River, they stayed in a house of a local villager. They all belong to Bawli Bazaar village tract of Maungdaw Township, Arakan State. One of them was identified as Mohammed Sohan (30).

They arrived at the refugee camp by jeep early in the morning. After getting down from the jeep, they tried to enter the refugee camp through the local area when one of the camp policemen Md. Sharif saw them.

The policemen arrested and kept them in a house in a village near the police camp. The house owner is an aide of the police called Shakat (25), hailing from Mousani union of Teknaf.

After the arrest the police demanded Taka 20,000 for their release. The detainees agreed to give Taka 1,000.

However, they were released after they paid Taka 2,600, said a close relative of the arrested in the camp. ##

ကရင္အမ်ိဴးသားေခါင္းေဆာင္ ပဒိုမန္းရွာအားလုပ္ၾကံျခင္း (သို႔) ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ဆန္ျပဳတ္ေက်ြးဖို႔ စီစဥ္ျခင္း

တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ့အျငိမ့္သဘင္ (အပိုင္း-၇)

ဇာတ္စင္ေပၚက လိုက္ကာေလးက တေျဖးေျဖး ဆြဲဖြင့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ တုိင္းရင္းသားတို႔ အျငိမ့္သဘင္၏ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား ျဖစ္တဲ့ ကိုကံသာ၊ ကိုခ်င္းနွင့္ ကြ်န္ေတာ္ေမာင္ရွမ္းကေလး တို႔ကို ပရိပ္သတ္ေတြက လက္ခုတ္အေပါင္းနဲ႔ ဆီးၾကိဳၾကေလကာ....

ရွမ္းကေလး။ ။ မဂၤလာ အေပါင္းႏွင့္ ခေညာင္းလို႔ က်န္းခန္းသာလို႔ မာေတာ္မူရဲ့လား ကိုကံသာနဲ႔ ကခ်င္းတို႔ခင္ဗ်ား...

ကိုကံသာ။ ။ မင္းရဲ့ ႏွုတ္ဆက္ သံေလးကို ၾကားလိုက္တာနဲ႔ ငါတို႔ရဲ့ နားထဲမွာ ပီတိေတြ ျဖာရျပီတကား ေမာင္ရွမ္းေရ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္စပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ကိုကံသာၾကားသြားရင္ေတာ့ဗ်ာ

ကိုကံသာ။ ။ ၾကားပါရေစလား ေမာင္ခ်င္းေရ

ကိုခ်င္း ။ ။ ေအာ.. ကိုကံသာ ကိုကံသာ

ခင္ဗ်ားေလျဖတ္ျပီး ေျချပတ္သြားရင္ေတာင္မွ

ခင္ဗ်ားေနာက္ လုိက္ငိုမယ့္လူ မရွိေလာက္ပါ။

အကယ္၍ ခင္ဗ်ားက Heart ေရာဂါနဲ႔

ဂန္႔သြားရင္ေတာင္မွ

စိတ္မေကာင္း ၀မ္းနည္းမဲ့သူ မရွိပါ။

ကိုကံသာ လင္ဗန္းဆြဲျပီး ကိုခ်င္းေခါင္းအား ေျပးထု။

ဂြမ္းဂြမ္းဂြမ္း....

ကိုကံသာ။ ။ နင္ေျပာမွပဲ ငါ့အမ်ိဴးေတြကို သတိရေတာ့တယ္

ရွမ္းကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားအမ်ိဴးကို သတိရေတာ့ ဘာလုပ္မွာလဲ

ကိုကံသာ။ ။ ေမာင္ခ်င္းကို ရိုက္ခုိင္းမလို႔ေပ့ါကြာ၊ ငါ့ေယာက္ဖ တစ္ေယာက္က ၾကံ့ဖြံ႔မွာ အတြင္းေရးမွဴးကြ၊ ငါ့ေယာက္ဖတစ္ေယာက္က စည္ပင္မွာ ဒုဥကၠဌကြ.. ေဟာ ေနာက္တစ္ေယာက္က

ရွမ္းကေလး။ ။ ေတာ္ျပီဗ်ာ ေယာက္ဖေတြကလည္း မ်ားလုိက္တာ..

ကိုခ်င္း ။ ။ ဒီေကာင္ေတြေလာက္က ကိုခ်င္းတို႔အေပ်ာ့ပဲ၊ လူရိုက္ျပီး ေထာင္ထြက္လာတဲ့ ေကာင္ကြ ဘာမွတ္တံုး။

ကိုကံသာ။ ။ ဟာ မင္းလူရိုက္တာေလာက္ေတာ့ ငါ့ေယာက္ဖေတြ ရီတာေပါ့၊ ဒီေကာင္ေတြက လူတင္မဟုတ္ဘူး သံဃာေတာ္ေတြကိုပါ ရိုက္တာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာ ဒါဆို ခင္ဗ်ား ေယာက္ဖေတြ အခုေလာက္ဆို ေထာင္နန္းစံရေနျပီေပါ့ေနာ္

ရွမ္းကေလး။ ။ ေထာင္နန္းမစံခင္ ငရဲနန္းေတာ့ စံရမွာေသခ်ာတယ္

ကိုကံသာ။ ။ မင္းကလည္းကြာ အခုငါ့ေယာက္ဖ ၾကံ့ဖြ႔ံဆိုရင္ ဘြဲ႔ေတြပါေတြနဲ႔၊ ေဟာ.. စည္ပင္က ေယာက္ဖဆုိရင္ ကားေလးနဲ႔ တ၀ူး၀ူးေမာင္းေနတာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ထြီး ငါလူရိုက္တာၾကေတာ့ ေထာင္က်တယ္၊ ခင္ဗ်ားေယာက္ဖက လူတင္မကဘူး ဘုရားသားေတာ္ေတြကို ရိုက္တာၾကေတာ့ ေထာင္မက်ဘူး..၊ ဒါဆိုဒီေကာင္ေတြ ရဲေတြဆီကို လဒ္ထိုးထားျပီ ထင္တယ္...

ကိုကံသာ။ ။ ဟာ.. မင္းဒါေတာ့ ငါတို႔ျမန္မာက ရဲကိုေစာ္ကားတာပဲ၊ ဘာလဲမင္းက ရဲဆိုရင္ လဒ္ထုိးတုိင္း ေထာင္မက်ဘူးလို႔ထင္လား

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟုတ္တယ္ဗ်ာ.. ကိုခ်င္းဒါေတာ့ ခင္ဗ်ားက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ ရဲတပ္ဖြဲ႔ေတြကို ေစာ္ကားတာပဲ

ကိုခ်င္း ။ ။ ေနာက္.. ငါေျပာတာမဟုတ္လုိ႔လား

ကိုကံသာ။ ။ မိုးေပၚကို ၾကက္ေျခခတ္ တက္ခတ္ထားသလို လံုးလံုးကို မွားတာေပါ့ကြာ

ကိုခ်င္း ။ ။ လာေသးတယ္၊ စကားေျပာတာေတာင္မွ မွားတယ္ဆိုျပီးျပီေပါ့၊ ဒါဆိုဘာလို႔မွားလဲ

ကိုကံသာ။ ။ မင္းေျပာတာ လဒ္ထိုးတယ္ေနာ္

ကိုခ်င္း ။ ။ ေအးေလဟုတ္တယ္ေလ

ကိုကံသာ။ ။ ရဲေတြကို လဒ္မသြားထိုးနဲ႔

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာသြားထိုးရမလဲ

ကိုကံသာ။ ။ ေငြပဲသြားထိုး... ခ်က္ခ်င္းလြတ္တယ္

ကိုကံသာေခါင္းအား ကိုခ်င္းႏွင့္ ရွမ္းကေလးတို႔ လင္ဗန္းႏွင့္ ရိုက္ခ်။

ကိုခ်င္း။ ။ ခုဏက ကိုကံသာေျပာတာ သူ႔ေယာက္ဖက စည္ပင္မွာ ဒုဥကၠဌေနာ္

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအးေလ အဲ့ဒါဘာျဖစ္လဲ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာ ငါ့အကိုလည္း စည္ပင္မွာ ႏွစ္ပြင့္ကြ

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာဟုတ္လား

ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါေပမဲ့ အခု ေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္သြားျပီ

ကိုကံသာ။ ။ မင္းအကိုက အမိွုက္သြားမၾကံဳးပဲ ဘယ္သေ၀သြားထိုးေနလို႔တုန္း

ကိုခ်င္း ။ ။ အထက္က ထုတ္လိုက္တာ

ရွမ္ကေလး။ ။ ဘာအမွုနဲ႔တုန္း

ကိုခ်င္း ။ ။ ငါ့အကိုကို အထက္က ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းေလာင္းတာေတြ

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအးေလ.. ေကာင္းတာပဲဗ် ကုသိုလ္ေတာင္ရေသးတယ္

ကိုခ်င္း ။ ။ ေဟ့ေကာင္ စကားကုိုဆံုးေအာင္နားေထာင္အံုး၊ ငါ့အကိုကို ဆြမ္းေလာင္းတာေတြ မလုပ္ဖို႔ အထက္က အမိန္႔ေပးတာကြ

ကိုကံသာ။ ။ ဒါေတာ့ မင္းငါ့ေယာက္ဖ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ စည္ပင္ကို ေစာ္ကားတာပဲကြ စည္ပင္ဆုိတာ ျပည္သူေတြ စြန္႔ပစ္ထားတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို လြင့္ပစ္ေပးတာကြ ဘယ္ေလာက္ေက်းဇူးတင္ဖို႔ ေကာင္းလည္း သူတို႔မွာ ဂုဏ္ပုဒ္ေတာင္ ေဆာင္ထားလိုက္ေသးတယ္

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟုတ္တယ္ ေျပာလုိက္စမ္း ကိုကံသာ။

ကိုကံသာ။ ။ ဒီလိုကြာ “ျမိဳ႔ေတာ္သူ ျမိဳ႔ေတာ္သား ေတြအတြက္ ေမြးဖြားသည္မွ ေသဆံုးသည္အထိ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔က စည္ပင္သာယာတာ၀န္” တဲ့

ရွမ္းကေလး။ ။ ၾကည့္စမ္း ဘယ္ေလာက္ေျပာင္ေျမာက္လိုက္တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ေလးလဲ

ကိုခ်င္း ။ ။ ကိုကံသာ ျမိဳ႔ေတာ္သူ ျမိဳ႔ေတာ္သားေတြပဲဆုိေတာ့ ရြာေတာသူ၊ ရြာေတာသားေတြ မပါဘူးေပ့ါေနာ္။

ကိုကံသာ။ ။ ဟာမင္းကလည္း ေျပာေတာ့မယ္ ျမန္မာျပည္မွာ ရြာဆုိတာမရွိရဘူးကြ အားလံုးက ျမိဳ႔ေတြပဲ

ရွမ္းကေလး။ ။ အားလံုးက ျမိဳ႔ေတြပဲ ဆိုေတာ့ မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေတာ့မွာပဲ

ကိုကံသာ။ ။ ဒါေပါ့ကြ

ရွမ္းကေလး။ ။ ဖေယာင္းတုိင္မီးေျပာတာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဟာရွမ္းကေလး မင္းကလည္း ေျပာေတာ့မယ္ အခုဆုိရင္ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ ေန႔ေရာညပါ ထိန္ထိန္လင္းလို႔

ကိုကံသာ။ ။ ဘယ္မွာတုန္း

ကိုခ်င္း ။ ။ ေခြးေျပးမွာေလ... အဲ့ဟုတ္ပါ၀ူး ၾကပ္ေျပးမွာေလ

ရွမ္းကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ စည္ပင္ကို မေစာ္ကားနဲ႔ အခုေခတ္စည္ပင္က အရင္က စည္ပင္နဲ႔ မတူေတာ့ဘူး

ကိုကံသာ။ ။ ဘာလို႔တုန္း

ရွမ္းကေလး။ ။ အရင္က စည္ပင္က လြယ္ထြန္စက္ေတြ ကားစုတ္ေလးေတြနဲ႔ပဲ အမိွုက္ေတြ လိုက္ေကာက္ရတာ ေဟာ အခုစည္ပင္ၾကည့္

ကိုခ်င္း ။ ။ ဟား ဒါဆုိ ပါဂ်ဲရိုးတို႔၊ ဟိုင္းလက္တို႔၊ ဒိုင္နာအေကာင္းစားတို႔ေပါ့ေနာ္

ရွမ္းကေလး။ ။ မဟုတ္ဘူး

ကိုကံသာ။ ။ ဒါဆုိ ဘာနဲ႔ ေကာက္တုန္း

ရွမ္းကေလး။ ။ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးေကာက္တာ

ကိုခ်င္းတစ္ေယာက္ ရွမ္းကေလးအား လင္ဗန္းႏွင့္ ေဆာ္

ကုိခ်င္း ။ ။ မင္း လမ္းေလွ်ာက္ျပီးေကာက္ရင္ ျပီးေတာ့မွာလား

ရွမ္းကေလး။ ။ ဟာကိုခ်င္းကလည္း အခုေခတ္က ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ဗ် ကမၻာၾကီးက ရြာသဖြယ္ က်င္းေျမာင္းသြားျပီ၊

ကိုကံသာ။ ။ ေအး အဲ့ဒီေတာ့

ရွမ္းကေလး။ ။ အဲ့ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာလည္း ရြာသဖြယ္က်င္းေျမာင္းသြား ျပီေပါ့ဗ်ာ အဲ့ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နုိင္ငံေတာ္အစိုးရက စည္ပင္၀န္ထမ္းေတြကို “မင္းတို႔ေကာင္ေတြတဲ့ အမိွုက္လိုက္ေကာက္တယ္ ဆိုတာကတဲ့ အိမ္ေတြထဲကို ၀င္ျပီးေကာက္ရင္ ၀တ္ေက်တန္းေက် က်တာေပါ့ကြာတဲ့၊ အိမ္ထက္လုိက္ျပီးေကာက္တဲ့ ျပီးရင္အိမ္ထဲမွာ ကေလးရွိတာမွန္သမွ် အကုန္ငါ့ဆီေခၚလာခဲ့တဲ့။ ငါသူတို႔ကို ေသနတ္ေပးေဆာ့မယ္တဲ့

ကိုခ်င္းႏွင့္ ကိုကံသာ ရွမ္းကေလးအား လင္ဗန္းႏွင့္ ထပ္ရိုက္ျပန္

ကိုကံသာ။ ။ အဲ့ဒါ စစ္သားစုေဆာင္းေရးဟာ လဒရဲ့

ကိုခ်င္း။ ။ သတင္းေၾကညာမယ္ သတင္းေၾကညာမယ္

ကိုကံသာ။ ။ ဘာသတင္းတုန္း

ရွမ္းကေလး။ ။ ဒါဆို ဘယ္က သတင္းဌာနလည္း ေျပာဦးမွေပါ့

ကိုကံသာ။ ။ တုိ႔က ျမန္မာအလင္း

ကိုခ်င္း ။ ။ တို႔က MRTV-4

ရွမ္းကေလး။ ။ ေအာ ဟုတ္လား ဒါဆို ေၾကညာေတာ့

ကိုခ်င္း ။ ။ နားေထာင္ဗ်ာ “ဗိုလ္ခ်ဴပ္မွဴးၾကီး သိန္းစိန္ဦးေဆာင္ေသာ ရံုး၀န္ထမ္းမ်ားသည္ မိမိတို႔အလုပ္လုပ္ေနရာ ရံုးဌာနတြင္ အလုပ္မလုပ္ၾကပဲ ဘီယာ၀ုိင္းေထာင္ကာ ျမဴးထူးေပ်ာ္ပါး ေဆာ့ကစကားေနၾကပါသည္။

ကိုကံသာ။ ။ ေဟ့ေကာ

ကိုခ်င္း ။ ။ မျပီးေသးဘူး “ထိုစဥ္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေမာင္ေအးက ရုတ္တရက္ လာေရာက္စစ္ေဆးသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္သိန္းစိန္တို႔၏ ဘီယာ၀ုိင္းကို ေတြ႔သြားက မဆဲမဆိုပဲ သူ႔လြယ္အိပ္ထဲမွ အရက္ပုလင္းကို ဆြဲထုတ္ကာ ထုိ၀ုိင္းတြင္ပင္ တခါတည္း ၀င္ထိုင္လိုက္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ တပ္မေတာ္၏ အၾကီးဆံုးရာထူးကို ပိုင္ဆုိင္ထားသူ ဗိုလ္ခ်ဴပ္သန္းေရြကိုယ္တုိင္ လာျမင္သြားပါသျဖင့္ ထိပ္ဆံုးခံုမွပင္ ၀င္ထိုင္ကာ ဘီယာတခြက္ကို ေမာ့ေသာက္လိုက္ပါေလသတည္း။ (CCTV သတင္းဌာနမွ တင္ျပသြားပါသည္ ခင္ဗ်ား)

ရွမ္းကေလး။ ။ ခင္ဗ်ားဟာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြ ဘယ္ေတာ့ အလုပ္လုပ္မလဲဗ်

ကိုကံသာ။ ။ ဟာ.. ေနာက္သတင္းတခုကြ.. အခုပဲ၀င္လာတာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဘာသတင္းတုန္း

ကိုကံသာ။ ။ ယေန႔နံနက္ (၁၀)နာရီခန္႔တြင္ ၾကံ့ခုိင္ေရးဖြံ႔ျဖိဳးေရးမွ အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သူ ဦးျမတ္ခုိင္ႏွင့္လူတစုက လူငယ္သံုးဦးအား ၀ါးရင္းတုန္ႏွင့္ ရိုက္ခဲ့ရာ အရိုက္ခံရသူ လူငယ္သံုးဦးအား အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔လိုက္ကာ ၾကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးအတြင္းေရးမွဴး ဦးျမတ္ခုိင္ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားအား ရန္ကုန္ ျပည္သူ႔ေဆးရံုသို႔ ပို႔လိုက္ရပါသည္

ကိုကံသာ လည္းဆံုးေရာ၊ အဲဟုတ္ပါဘူး.. ကိုကံသာ ေျပာတာလည္းဆံုးေရာက္ ကိုခ်င္းႏွင့္ရွမ္းကေလး တို႔ ၀ါးရင္းတုတ္ကိုင္ကာ အဲ့မွားျပန္ျပီ လင္ဗန္းကိုင္ကာ ေခါင္းကို ရိုက္ခ်။

ရွမ္းကေလး။ ။ ဘာလဲဗ်.. အရိုက္ခံရတဲ့ လူေတြခါက်ေတာ့ ေဆးရံုမပို႔ပဲနဲ႔ ေထာင္ထဲပို႔တယ္၊ ရိုက္တဲ့လူေတြ က်ေတာ့ ေဆးရံုပို႔တယ္

ကိုကံသာ။ ။ စိတ္ေရာက္ဂါ ရေနလို႔ေနမွာေပါ့ကြာ

ကိုခ်င္း ။ ။ ဒါနဲ႔ ဟိုလူငယ္ (၃)ေယာက္က ဘာျဖစ္လို႔ ေထာင္ထဲေရာက္သြားတာလဲ ဆက္ဖတ္ဦးေလဗ်ာ

ကိုကံသာ။ ။ အရိုက္ခံရသူ လူငယ္သံုးဦးအား ေထာင္ထဲပို႔ရျခင္း၏ သက္ေသ အေထာက္အထားမွာ ထိုလူငယ္သံုးဦးသည္ ၾကံ့ဖြံ႔အတြင္းေရးမွဴး ဦးျမတ္ခုိင္ ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔၀င္မ်ား၏ ေရွ႔တြင္ တည့္တည့္ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားပါေသာ ေၾကာင့္ လူေရွ႔ျဖတ္ေလွ်ာက္မွုႏွင့္ တရားစြာဆိုကာ ေထာင္အႏွစ္ (၂၀) ခ်လိုက္ေလသတည္း။ ((CCTV သတင္းဌာနမွ တင္ျပသြားပါသည္ ခင္ဗ်ား)

ကိုခ်င္း ။ ။ နင့္ဟာကလည္း ငါတို႔ျမန္မာျပည္ သတင္းေတာင္ သူမ်ားသတင္းဌာနကို အားကိုးရလားကြ

ကိုကံသာ။ ။ အက်င့္ပါေနလို႔ပါကြာ။

ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲအကိုတို႔ေရ.. ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြလည္း ပါးစပ္ရြဲ႔ေအာင္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖျပီးျပီ၊ ပရိတ္သတ္ေတြ ရီလားမရီလားေတာ့ မသိဘူး။

ကိုကံသာ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ ေမာင္ရွမ္းေရ

ကိုခ်င္း ။ ။ ငါေခၚမယ္

ကိုကံသာ။ ။ ဒါမ်ိဴးက်ေတာ့ ျမန္တယ္ဟုတ္လား

ကိုခ်င္း ။ ။ မင္းသမီးကို ေခၚရမယ္မဟုတ္လား ကိုတို႔ေရ

ကိုကံသာ။ ။ ဟုတ္ပါေပတယ္ ေမာင္ခ်င္းေရ

ကိုခ်င္း ။ ။ ကဲညီမေလး ရတနာေရ ညီမေလးက အဆုိအကေလးနဲ႔ သက္ေသျပဖို႔ ထိုဆိုခ်က္ အဲဟုတ္ပါဘူး ထြက္လာခဲ့ပါဦးလား

မင္းသမီး ေခ်ာရတနာ အျပာေရာင္ အျငိမ့္မင္းသမီး ၀တ္စံုေလးႏွင့္ ထြက္လာကာ

မင္းသမီး။ ။ က်မ္းမာေတာ္မူ၍ ခ်မ္းသာၾကပါေစလား ပရိပ္သတ္အေပါင္း ေဘးပါရေ၀းကြာေစလို႔ သူးေဌးသမွ် ခ်မ္းသာေစဖို႔ သမီးေလး ရတနာ ဒီဇာတ္စင္ထက္က ဆုေတာ္ ေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ရွင့္

ရွမ္းကေလး။ ။ ကဲသမီးေရ သမီးရဲ့ ခ်ဴိသာလွတဲ့ အသံေလးကို သမီးရဲ့ ေကာ့ညြတ္ေအာင္ ကတတ္တဲ့ လက္ကေလးနဲ႔ ေရာစပ္ကာ ပရိပ္သတ္ေတြကို ေဖ်ာ္ေျဖေရးေလး ေပးလိုက္ပါလား သမီးေရ

မွတ္ခ်က္။ ။သီခ်င္းအား တြံေတးသိန္းတန္ သီဆိုထားေသာ အသီးတစ္ရာ အညွာတစ္ခု တီးလံုးကို ယူျပီး စပ္ဆိုထားပါသည္။

သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ -- ေမ့ပါနဲ႔လား

ပထမအပိုဒ္။ ။ ဒီမိုကေရစီအေရး အသြင္သြင္ေႏွး ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို ေတြးျမင္မိတယ္ မွတ္မိပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္ ျပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာတုန္းက ရန္ကုန္လမ္းေပၚကေန ျပည္သူ႔အတြက္ ငွဲ႔ကာ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္း ခဲ့တာမ်ား ေမ့ႏုိင္ပါဦးမလား မင္းတို႔ငါတို႔ ျမန္မာျပည္သားေတြ....

ဒုတိယအပိုဒ္။ ။ ဒီမိုကေရစီအေရး အသြင္သြင္ေႏွး ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို ေတြးျမင္မိတယ္ မွတ္မိပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္ ျပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာတုန္းက ရန္ကုန္လမ္းေပၚကေန ျပည္သူ႔အတြက္ ငွဲ႔ကာ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္း ခဲ့တာမ်ား ေမ့ႏုိင္ပါဦးမလား မင္းတို႔ငါတို႔ ျမန္မာျပည္သားေတြ....

တတိယအပိုဒ္။ ။ ရဟန္းသံဃာမ်ား ဘယ္လိုပဲေလ ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ ၀တ္ေတြျပဳပါ ဆုေတြေတာင္းကာ ျမန္မာျပည္အေရး ရင္ထဲကထြက္တဲ့ ခံစားမွူေတြ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာေလ သူတို႔ဘ၀အတြက္ရယ္မို႔ ၀ါးရင္တုတ္နဲ႔ရိုက္ခဲ့ၾကေပ အဲ့ဒါအာဏာရွင္ဆိုးေတြ...

စတုထၳအပိုဒ္။ ။ မိုးမလင္းခင္က ထမင္းထုတ္ျပင္ၾက အခ်ိန္ကုန္ေပ ေဘာလံုးကြင္းထဲ ေမွးေထာက္လို႔ ထိုင္ကေလ ပ်င္းတယ္ေလ အာဏာရွင္တေတြက သူ႔တို႔ဖာသာ မဟုတ္တာေတြ ေျပာေနၾကေလ။ ၾကံ့ဖြံေတြက အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကေပ... ေဟ့အာဏာရွင္ဆိုးေတြ ေဟ့ အာဏာရွင္ဆိုးေတြ...

ပဥၥမအပုိဒ္။ ။ ေဟ့အာဏာရွင္ဆိုးေတြ ကိုယ့္ႏုိင္ငံၾကီးကိုေလ ျပန္ၾကည့္စမ္းပါဦးလားေလ တို႔အေပါင္းအသင္း ေယာင္းရင္းေတြမ်ားေလ ဟုတ္တာမဟုတ္တာ လိမ္ေနတာေတြကိုမမူပဲ သူတို႔၀မ္းေရးေျပလည္ေစဖို႔ ၾကိဳးပမ္းေနၾကတာေတြ သိပါရဲ့လား ၾကံ့ဖြံ႔စည္ပင္တို႔ရဲ့ ဖေအၾကီးေတြ..

အပိုဒ္ (၆)။ ။ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ၊ တပ္မေတာ္အတြင္းက စစ္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြ ေၾကာက္လြန္းလို႔ ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ကာေန.. ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မေရွာင္ရွား ၀ါးရင္းတုတ္နဲ႔ ေခါင္းကိုတီးတယ္ေလ. မင္းတို႔အတြက္ ရင္နာရတယ္ေလ.. ေဟ့အာဏာရွင္ဆိုးေတြ ထိုမွမက ေသနတ္နဲ႔ စြမ္းအားရွင္ကိုသံုးကေလ သံဃာေတာ္မ်ား.... မေျပးႏိုင္ေအာင္လို႔ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ကာေလ ၾကည့္စမ္းပါဦးလားေလ သဃၤန္းကိုဆြဲ လူ၀တ္လဲလို႔ခြ်တ္ခဲ့ၾကတာ ငရဲက်မွာကိုလည္း မေၾကာက္ေပ.. သူတို႔ေၾကာင့္ တို႔ျမန္မာႏုိင္ငံသား စိတ္ဆင္းရဲၾကရပါပဲေလ...

အပိုဒ္(၇)။ ။ ဟိုမွာဒီမွာ ၾကည့္ၾကစမ္းရယ္လို႔ လက္ညိုးညြန္ျပ တို႔ဘ၀အေထြေထြ ေျပာင္းခ်င္ရာေျပာင္းၾကေပမဲ့ တို႔ျမန္မာႏုိင္ငံ စီးပြားေရးက အျမဲတမ္းက်ဆင္းေန တို႔မ်ားျပည္သူလူထုမ်ား ႏုိင္ငံတကာကေန ဆုေတြေတာင္းကာ ဘုရားကိုတကာ ျပဳလုပ္ေနၾကဖို႔ကိုေလ ေမ့ပါနဲ႔လား ေမ့ပါနဲ႔လား မင္းတို႔ငါတို႔ ျပည္သူလူထုေတြ...

သီခ်င္းလည္းဆံုးေရာ လိုက္ကာခ်ကာ တုိင္းရင္းသားတို႔ရဲ့ အျငိမ့္သဘင္ အပိုင္း(၇)ကို ဒီတြင္ပဲရပ္နား လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ရွမ္းကေလး

“ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႔၊ ေသေသာသူၾကာရင္ေမ့”

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနထုိင္ခဲ့ေသာ ဗမာႏုိင္ငံၾကီးဟာ ပညာေပးစကားပံုေတြ၊ ဆိုရိုစကားေတြ၊ စကားထာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဒီလိုစကားပံုေတြကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ဗာမာႏုိင္ငံရဲ့ ေရွးပညာရွင္ေတြကလည္းေကာင္း၊ လူေတြၾကားထဲမွာ ေပၚထြင္းလာတဲ့ စကားပံုေတြလည္းေကာင္း ေရတြက္လို႔မရေအာင္ မ်ားျပားလြန္းလွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထိုစကားပံုေတြထဲက အခ်ဴိ႔ေသာ စကားပံုေတြဟာ ေရွးေဟာင္းေခတ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ မွန္ကန္သည္ဟု ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ယခုလက္ရွိ မိမိတို႔၏ႏုိင္ငံေတာ္၊ ယခုေခတ္ခါ သာမယအခ်ိန္အခါမွာေတာ့ မွားေကာင္းမွားႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ ဆိုရိုးစကား တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ အမွီျပဳျပီး ေရးခ်င္မိပါတယ္။ ထိုဆိုရိုးစကားကား “ေပ်ာက္ေသာသူရွာလ်ွင္ေတြ႔ ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့”ဟူေသာ ဆုိရိုစကားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုဆိုရိုးစကားအား အားလံုးသိၾကမည္ထင္ပါတယ္။ ၎ဆိုရိုးကားသည္ တခ်ိဳ႔ေသာ ေနရာေတြမွာ မွန္ကန္ျခင္း ရွိပါေသာ္လည္း တခ်ိဴ႔ေသာ ေနရာေတြမွာ လံုး၀မွားယြင္း ေနေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ေထာက္ျပပါရေစ။ ယခု ကြ်န္ေတာ္ အပိုင္း (၂)ပိုင္းခြဲျပီး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ပထမ အပိုင္းအေနနဲ႔ ေသေသာသူၾကာလွ်င္ေမ့ ဆိုတဲ့ အပိုင္းကို သြားျပီး၊ ဒုတိယအပိုင္းအေနနဲ႔ ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႔ဆိုတဲ့ အပိုင္းကို ေရးခ်င္ပါတယ္။ ပထမဦးဆံုး ေသေသာသူၾကာရင္ေမ့ဆိုတဲ့ စကားပံုေလးဟာ တျခားေသာႏုိင္ငံတကာက ျပည္သူလူထုေတြ အတြက္ မွန္ႏုိင္ေကာင္း မွန္ေနေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးမွာ ေမြးဖြားေပၚထြင္းလာတဲ့ ျပည္သူလူထုေတြေကာ အေၾကာင္းအမ်ိဴးမ်ိဴးေၾကာင့္ သူတပါးတုိင္းျပည္မွာ ေမြးဖြားတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဴးေတြ အတြက္ေတာ့ မွားႏိုင္ေကာင္း မွားႏုိင္ပါတယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိတို႔ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ အမ်ိဴးသားေခါင္းေဆာင္၊ မိမိတို႔ ေလးစားရပါေသာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ဖခင္၊ မိမိတို႔ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကို သူ႔ကြ်န္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းေပးခဲ့ေသာ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းကို ယေန႔ထိတိုင္ အသည္းထဲ၊ ရင္ထဲ၊ ဦးေႏွာက္ထဲကပါ ေအာင့္ေမ့သတိရေနသည္ ဆိုသည္မွာ မည္သူက ျငင္းႏုိင္မည္နည္း။ မိမိတို႔ ျမန္မာသူ ျမန္မာျပည္သားတင္ သာမက ကမာၻသူ ကမာၻသားေတြ အေပါင္းကပါ မိမိတို႔ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းအား အစဥ္အျမဲသတိရေနမယ္ ဆိုတာ စာဖတ္သူတို႔လည္း သိမယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ မိမိတို႔တုိင္းျပည္အတြက္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္သည္ အမိ၊ ဗိုလ္ခ်ဴပ္သည္အဖ ဆိုသည္မွာလည္း ထစ္ထစ္ေငွာ့ေငွာ့မရွိဘဲ ကြ်ႏု္ပ္တင္သာမက စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ မွတ္ယူထားၾကသည္မွာ မုခ်ျဖစ္မည္ဟု ကြ်ႏ္ုပ္ယံုၾကည္ မိပါသည္။ မိမိတို႔တိုင္းျပည္ ဖခင္၊ ေက်းဇူးရွင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္၏ ေက်းဇူးၾကီးမားလွပံုမွာလည္း မည္သည့္အရာႏွင့္မွ် တုႏွုိင္း၍မရႏုိင္ပါ။ မိမိတို႔တုိင္းျပည္၏ ေက်းဇူးၾကီးမားလွသည့္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးသည္ ၎၏ အက်ိဳးစီးပြားကို စိုးစဥ္းေလမွ် မၾကည့္ပဲ တုိင္းျပည္တြင္ ေနထိုင္လွ်က္ရွိေသာ ျပည္သူလူထုတို႔၏ အက်ိဳးတရပ္ကိုသာ ေလးေလးနက္နက္ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္သည္ ဆိုသည္မွာ မိမိတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္၏ သမိုင္းတေလွ်ာက္တြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္၏ပံုရိပ္မ်ားကို စာဖတ္သူတို႔ ေလ့လာႏုိင္ပါသည္။ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္သည္ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏုိးျပီး၊ မမွန္ေသာ စကားမ်ားကို ေျပာဆိုမွုမ်ားကို ရြံ႔မုန္းသည္ဆိုသည္မွာ ေအာက္ပါသာဓက မ်ားကို ေလ့လာနိုင္ပါသည္။

”တေန႔တြင္ ေတာမွစပါး၀ယ္သူမ်ား ေရာက္လာျပီး ေစ်းစကား ေျပာေနၾကစဥ္ ေလးႏွစ္သားအရြယ္ ေမာင္ထိန္လင္းေခၚ “ေအာင္ဆန္း” ကေလးသည္ ေလွကား အဆင္းအတက္ေနရာတြင္ ေဆာ့ကစားေနသည္။ စပါး၀ယ္သူမ်ားက ေစ်းဆစ္ၾကရာ မိခင္ၾကီးေဒၚစုက “ကိုင္း မင္းတို႔ ဒါေလာက္လိုခ်င္ေနမွ ငါကပဲ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္မယ္။ ဒီစပါးကို ငါ၀ယ္တုန္းက ၆၀ ေစ်းနဲ႔ ၀ယ္ထားရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ မင္းတို႔ကို ၅၀ ေစ်းနဲ႔ ေပးလိုက္ပါ့မယ္” ဟုေျပာေလရာ ထိုစကားကို ၾကားလိုက္သူ ေအာင္ဆန္း(ထိန္လင္း) ကေလးက “ဟာ အစ္မကလဲ မဟုတ္တာေျပာေရာ့မယ္၊ ဒီစပါးကို အစ္မက ငါးဆယ္ေစ်းနဲ႔ ၀ယ္ထားတာ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ဟုတ္တာေျပာမွ ဥစၥာေပါမယ္၊ လိမ္ေျပာတာ မေကာင္းဘူး” ဟုခတ္တည္တည္ ၀င္ေျပာလိုက္ သျဖင့္ အားလံုးက ၀ုိင္းရယ္ေမာၾကေလသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ အေပၚမွ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း အမွန္တရားျမတ္ႏုိးမွုကို ေဖာ္ျပထားေသာ သာဓကအား တကၠသိုလ္ေန၀င္း ေရးသားေသာ ျပည္ေထာင္စုဗိသုကာ ဗိုခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။

ထုိစာစုေလးကို ၾကည့္ျခင္းလိုက္အားျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းသည္ မည္မွ် အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးသည္ကို ေလ့လာသိရွိႏုိင္ေပသည္။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၏ (၉၃)ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔တြင္လည္း မိမိတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား ေလးစားခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏုိးသတိရပါေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္အား ကြ်န္ေတာ္ေရးသည္ထက္ ေျပာင္ေျမာက္ေအာင္ ေရးသားနုိင္ေသာ စာစုမ်ားကို ဘာေလ့ဂါတုိင္းတြင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သတင္းဌာနအသီးသီးမ်ားတြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဖတ္ရွုရမည္မွာ ေဗဒင္ေမးစရာေတာင္ မလိုဘူးလို႔ထင္ပါသည္။ ထိုေကာင္းမြန္လွေသာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ကို ဂုဏ္ျပဳေသာ စာမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ား အစရွိသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္အား ဂုဏ္ျပဳေရးသား သူမ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ျမန္မာႏုိင္ငံသား သာမက ႏုိင္ငံတကာကပါ ေရးသားၾကလိမ့္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ေတြးထင္မိပါသည္။ မိမိတို႔ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ေအာင္ဆန္းအား ေလးစားခ်စ္ခင္ သတိရေသာအားျဖင့္ ဤမွ်ေလာက္ႏွင့္သာ ျမန္မာတို႔၏ ေရွးဆိုရိုးစကားျဖစ္ေသာ ေသေသာသူၾကာလွ်င္ေမ့ ဟူေသာအခ်က္သည္ မိမိတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ မွားေကာင္းမွားႏုိင္ပါသည္ဟု ေဖာ္ျပရင္း ေနာက္ဆိုရိုးစကား တစ္ခုျဖစ္ေသာ ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႔ ဟူေသာ အပိုင္းသို႔ ဆက္လက္ရွုစား ေစလိုခ်င္ပါသည္။

ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႔ဟူေသာ္ ဆိုရိုးစကားကို ကြ်န္ေတာ္ အသက္ငယ္စဥ္အခ်ိန္အခါတုန္းက မွန္ႏုိင္ဖြယ္ရွိခဲ့ ပါေသာ္လည္း ယခုကြ်န္ေတာ္ အသက္ရွင္ေနရာ ထိုင္းႏုိင္ငံမွတဆင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ယခုလက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ အေျခအေနႏွင့္ ကိစၥအရပ္ရပ္တို႔ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ေသာ္ ထိုဆိုရိုးစကားမွာ မိုေကာင္းကင္ေပၚမွာ ၾကက္ေျခတက္ခတ္ထားသလို လံုး၀ကို မွားယြင္းေနသည္မွာ အထင္အရွားေတြ႔ျမင္ရပါမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြ်န္ုပ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံၾကီးကို မတရား ၾကီးမိုးအုပ္စိုးေနေသာ အာဏာရွင္ အစိုးရမ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ကြ်န္ုပ္တည့္တိုးၾကီး ေျဗာင္က်က် ေျပာရသည္ဆိုသည္မွာ မိမိတို႔တုိင္းျပည္အား မတရား စိုးမိုးအုပ္ခ်ဴပ္ေနေသာ အာဏာရွင္ အစိုးရမ်ားသည္ ၎တို႔၏ အာဏာကို ျဖဳတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားတဲ့ သူတုိင္းကို ေထာင္နန္းသို႔ စံခိုင္းသည္ကို စာဖတ္သူ ပရိတ္သတ္တို႔အေနႏွင့္ သိရွိသူမ်ားလည္း ရွိႏုိင္သကဲ့သုို႔ သိေနပါလွ်က္နဲ႔ မသိဟန္ေဆာင္ေနသူမ်ားလည္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ လံုး၀မသိသူမ်ားလည္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ နအဖ စစ္အာဏာရွင္မ်ားသည္ ၎တို႔၏ အာဏာကိုျဖဳတ္ဖို႔ ျငိမ္းခ်င္းစြာ ဆႏၷျပတာေတာင္မွ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ မေျဖရွင္းပဲ ၀ါးရင္းတုတ္ကို လက္ကတကားကား ကိုင္ေဆာင္ကာ စစ္ဖိနပ္မ်ားႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၷျပသူမ်ားအား ရက္စက္စြာ ကန္ေက်ာက္ခဲ့သည္ဆိုသည္မွာ ျပီးခဲ့သည္ စက္တင္ဘာအေရးခင္းတုန္းက ပံုရိပ္မ်ားကို ျပည္လည္ၾကည့္ရွုႏုိင္ပါသည္။ ထိုသုိ႔ကန္ေက်ာက္ျခင္းျဖင့္ ၎တို႔၏ လူမဆန္စြာ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ျပီးသြားျပီဟု မဆိုႏုိင္ေသး။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၎တို႔အာဏာရွင္ မ်ားသည္ ၎တို႔၏ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားကို အသံုးျပဳလ်က္ ဆႏၷျပပြဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ္ ဆႏၷျပသူမ်ားကို လိုက္လံရွာေဖြျပီး ဖမ္းခုိင္းေနသည္ဆိုသည္မွာ ၎တို႔၏ ဖမ္းဆီးျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေစရန္ အလို႔ငွာ ထုိင္းႏုိင္ငံသို႔ ၀င္ေရာက္ခုိလွုံလာေသာ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထု အခ်ိဳ႔ကို ေမးၾကည့္လွ်င္ သိႏုိင္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ အဖမ္းခံရမည္ ေၾကာက္မည္ဆိုတာကိုလည္း ထုိင္းႏုိင္ငံတို႔ ၀င္ေရာက္ခုိလံုွသူ ရဟန္းသံဃာေတာ္ မ်ားသည္ မိမိတို႔ဘ၀ နအဖလက္ထဲသို႔ က်ေရာက္သြားပါလွ်င္ မိမိတို႔က မိမိတို႔ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ မည္သို႔အက်ိဳးျပဳမည္နည္း ဆိုေသာ္ ေမးခြန္းမ်ားကို ျပန္ေမးကာ ထုိင္းႏုိင္ငံထဲသို႔ ခဏတျဖဳတ္ခုိ၀င္လာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္အေနႏွင့္ ထင္ျမင္မိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ နအဖစစ္အစိုးရ လက္ထဲသို႔ ေပ်ာက္သြားလွ်င္ ျပန္ရွာဖို႔ ခက္ခဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သို႔ပါေသာေၾကာင့္ ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ႔ဟူေသာ ဆိုရိုးစကားမွာလည္း အာဏာကို အေဖသဖြယ္ သြယ္ကပ္ေနေသာ နအဖစစ္အစိုးရမ်ား ရွိေနသေရြ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာအခါမွ မွန္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းကို ေထာက္ျပရင္း နိဂံုးခ်ဴပ္အပ္ပါသည္။

ရွမ္းကေလး

သူတို႔ေလးေတြလည္း သိသင့္ပါတယ္

မိုးေလးတဖြဲဖြဲ ရြာသြန္းေနေသာ္ ျငားလည္း ေပတစ္ရာ ဧရာမ လမ္းမၾကီးေပၚမွာ ကေတာ့ ဆိုင္ကယ္တစ္စီး ျဖည္းညင္းစြာ ေျပးလြားသံေလးက နားသာယာခ်င္စဖြယ္ေလးပင္... ေနရာကား ထိုင္းႏုိင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းမွာရွိတဲ့ ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ျမိဳ႔ေတာ္ေလး.။.. သို႔ေပမဲ့ Dream 125 ဆိုင္ကယ္ကို မိုးဖြဲဖြဲလမ္းမၾကီးေပၚမွာ ထိုင္းလူမ်ိဴး တစ္ဦးေတာ့မဟုတ္ေပ။ အမိျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ေမြးဖြားျပီး အေၾကာင္းအမ်ိဴးမ်ိဴးေၾကာင့္ သူတပါးႏုိင္ငံထဲသို႔ တိုးေ၀ွ႔၀င္ေရာက္ အလုပ္လုပ္ေနသူတို႔ထဲတြင္ တဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္သူ ျမန္မာလူမ်ိဴးတဦး ပင္ျဖစ္ပါသည္။ အသက္ (၂၇)ႏွစ္သာသာ ေလာက္ရွိေသာ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားေလး ဆိုလွ်င္မမွားႏုိင္ပါ။ ထိုသူ၏ နာမည္ကား ေနာ္ခမ္းပင္ျဖစ္သည္။ နာမည္အျပည့္အစံုကို ေျပာရလွ်င္ စိုင္းေနာ္ခမ္းပင္ ျဖစ္ပါေလးသတည္း။

စိုင္းေနာ္ခမ္း

သူမယ္ေဟာင္ေဆာင္တြင္ အေျခခ်ေနထိုင္လာသည္မွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီဟု ေျပာလို႔ရပါသည္။ ဤ(၂၀၀၈) ခုႏွစ္ပင္လွ်င္ သူထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ ေနထုိင္သည္မွာ (၆)ႏွစ္ရွိေနျပီ မဟုတ္ပါလား။ သူသည္ ရိုးသားသည္၊ ပြင့္လင္းသည္၊ သူမွန္သည္ကို လူတဦးဦးက အမွားလာေျပာလွ်င္ ဘယ္ေသာအခါမွ အေျပာမခံ။ သို႔ေပမဲ့ မွားေနသည္ကို သိလွ်င္ေတာ့ အမွားကို အမွန္သို႔ ျမန္ျမန္ ျပန္ျပင္သင့္လွ်င္ ျပန္ျပင္တတ္ေသာ လူငယ္တစ္ဦး။ လူတစ္ဦး တေယာက္အေပၚ ရိုင္းပင္းကူညီတတ္တဲ့စိတ္ သူ႔မွာ အျမဲရွိသည္။ ယခုေလာေလာ ဆယ္တြင္ သူစတိုးဆုိင္တခုတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည္။ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ျမိဳ႔ေတာ္ရဲ့ အလယ္လတ္စရင္း၀င္ စတိုးဆုိင္ဆိုလွ်င္ မမွားႏုိင္။ စတိုးဆုိင္တြင္ သူေစ်းေရာင္းရသည္။ ရွမ္းတုိင္းရင္းသား ျဖစ္သည္က သူ႔အတြက္ တမ်ိဴးတဖံု ကံေကာင္းသည္ဟု ဆုိႏုိင္ေပသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ရွမ္းစကားသည္ ထုိင္းစကားႏွင့္ နဲနဲပါးပါးနီးစပ္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႔ေၾကာင့္လဲ သူစတိုးဆုိင္တြင္ ပင္ပန္းတဲ့ အလုပ္မလုပ္ရဘဲ ေစ်းေရာင္းသည့္အလုပ္ကို လုပ္ရေပသည္။ သို႔ေပမယ္ သူဒီလုိ ေကာင္းမြန္တဲ့ အလုပ္ကုို လုပ္ရေပမဲ့ သူကိုယ့္ကို အထင္မၾကီး။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက အလုပ္လာလုပ္တဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြ သာမက ထုိင္းႏုိင္ငံက သူ႔ရဲ့ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကိုလည္း သူ႔ထက္ၾကီးသူကို အကိုသဖြယ္၊ ဦးေလးသဖြယ္ သူ႔ထက္ငယ္သူကို ညီငယ္သဖြယ္ ညီမငယ္သဖြယ္ ေလးစားစြာ ဆက္ဆံလိုေသာ စိတ္သူ႔တြင္ အျမဲရွိသည္။ ယခုပင္လွ်င္ သူအလုပ္လုပ္ေသာ စတိုးဆုိင္မွ ျပန္လာေပသည္ မဟုတ္ပါလား။ သူေနထုိင္ရာ အိမ္ေလးသည္ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ျမိဳ႔ထဲတြင္ မဟုတ္ေသာ္လည္း သူ႔အိမ္မွ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ျမိဳ႔ထဲသို႔ သြားလွ်င္ေသာ္ (၁၅) မိနစ္ခန္႔ ၾကာေပမည္။ သူေနထုိင္ေသာ ေနရာကား ထုိင္းအေခၚ ရြာသဖြယ္ျဖစ္ျပီး သူ႔အေနႏွင့္ ေျပာရမည္ ဆုိေသာ္ကား ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔ဟု သူေခၚဆိုရေပလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူေနထုိင္ရာ ရြာကေလးကား လွ်ပ္စစ္မီိးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ရန္ကုန္ျမိဳ႔လို ပ်က္ေတာက္ပ်က္ေတာက္ မလာပဲ၊ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း (၂၄)နာရီ လံုးလံုး အခ်ိန္မွန္မွန္ လာပါေပသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အၾကီးဆံုး ျမိဳ႔ေတာ္ျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႔လို အင္တာနက္မ်ား သံုးဖုိ႔ကို လူျဖဴလူမည္းခြဲထားေပမဲ့ သူေနထုိင္ရာ ရြာငယ္ကေလးကား ထုိင္းလူမ်ိဴးတင္မက ျမန္မာလူမ်ိဴးမ်ားပင္လွ်င္ အင္တာနက္သံုးတတ္လွ်င္ ပိုက္ဆံေပးျပီး ၀င္သံုးႏုိင္ေပသည္။ ရန္ကုန္လို ေစ်းၾကီးၾကီးေပးစရာပင္မလို။ (၁)နာရီသံုးလွ်င္ မည္သူမဆို ဘတ္(၂၀) ေပးေဆာင္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူေနထုိင္ရာ ဤရြာကေလးအား သူ႔အေနျဖင့္ ျမိဳ႔လိုထင္ျမင္မိသည္က အထင္မွားစရာ မရွိႏုိင္ေပ။ အခ်ိန္နာရီကား ညအခ်ိန္ (၀၇း၀၀)နာရီခန္႔ပင္ ရွိေခ်ေလျပီ။ သူရဲ့ တိုးညင္းေသာ ဆုိင္ကယ္သံေလးက ထိုး၍ရပ္သြားေလျပီ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ အိမ္ကိုေရာက္ေနျပီ မဟုတ္ပါလား။ သူ႔ရဲ့အိမ္မွာ ထရံကာ၊ ဓနိမိုးအိမ္သာ ျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း သပ္ရပ္ေသသတ္စြာ ေဆာက္ထားသည္။ သူ႔အိမ္ရဲ့ ညာဖက္တေလွ်ာက္လံုးတြင္ သူ႔အိမ္လိုပဲ ထရံကာ၊ ဓနိမိုးအိမ္ကေလးေတြက အစီအရီ တည္ေဆာက္ထားေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့အိမ္မွာ ထိပ္ဆံုးအိမ္လို႔ ေျပာႏုိင္ျပီး၊ အစြန္ဆံုးအိမ္လို႔လဲ ေျပာႏုိင္ပါသည္။ ခုဏက သူ႔ရဲ့ ဆုိင္ကယ္အသံေၾကာင့္ ထင္တယ္။ သူ႔အိမ္ေဘးက ထုိင္းဦးေလးၾကီး တေယာက္က ထုိင္းလို “ေနာ္ခမ္း ျပန္လာျပီလားကြ” လို႔ ေမးကာ ထိုဦးေလးမွာလည္း အိမ္ေပၚမွ ဆင္းလာကာ သူ႔ရဲ့ အိမ္ေလးရွိရာ ကြတ္ပ်စ္ေပၚသို႔ ကိုယ္ကို ပစ္လဲကာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ သူကလည္း “ဟုတ္ကဲ့ ျပန္လာပါျပီ ဘၾကီး”လို႔ ရိုေသစြာ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ သူ႔အိမ္ရဲ့ ကြတ္ပ်စ္ေပၚမွာ ထိုင္ေနသူကား အျခားသူမဟုတ္။ သူေနထုိင္ေနေသာ အိမ္ရဲ့ အိမ္ပိုင္ရွင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုဦးေလး၏ နာမည္ကား ဦးေလးတိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဦးေလးတိ ဆိုသည္မွာ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေသာ ဦးေလးၾကီး တဦးလို႔ဆိုရေပမည္။ သို႔ေသာ္ ထုိဦးေလးၾကီးကား ေငြေၾကးခ်မ္းသာေသာ္လည္း ၾကြား၀ါတတ္ပံုမရ။ ထိုဦးေလးတြင္ (၁၈)ႏွစ္သာသာ မိန္ကေလး သမီးငယ္တစ္ဦးရွိကာ၊ (၁၅) ႏွစ္သာသာ သားေယာက္က်ားေလး တစ္ဦးရွိေပသည္။ ထိုဦးေလး၏ ဇနီးသည္ကား သူသိရသေလာက္ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွ၍ ေသဆံုးသြားသည္။ မိခင္မဲ့ သားႏွင့္သမီးအား ထိုဦးေလးၾကီးကပင္ မိခင္လိုသမ်ိဴး၊ ဖခင္လုိုသဖြယ္ ေကြ်းေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည္မွာ သူ႔အေတြ႔ပင္ျဖစ္ပါေလသတည္း။

“မင္းဒီေန႔ အိမ္ျပန္ ေနာက္က်လွခ်ည္လား”လို႔ ဦးေလးတိကပင္ သူ႔ကို စကားစေျပာလိုက္သည္။

သူဆုိင္ကယ္သိမ္းရာကေန ျပန္လာျပီး “ဆိုင္မွာ ျမန္မာလူမ်ိဳး တစ္ဦးေစ်းလာ၀ယ္ေနလို႔” ဟုျပန္ေျပာလိုက္ေလသည္။

“အမ်ားၾကီး ၀ယ္သြားလား”

“မ်ားတယ္၊ စကၠဴတို႔၊ တိတ္တို႔၊ ေဆာ့ပဲန္တို႔ေလ”

“ေၾသာဟုတ္လား ဒါနဲ႔ မင္းအလုပ္ေကာ အဆင္ေျပရဲ့လား” ဤေမးခြန္းကား သူနဲ႔ေတြ႔တုိင္း ဦးေလးတိေမးေနက် ေမးခြန္း။

“ဟုတ္ကဲ့ အဆင္ေျပပါတယ္”လို႔ သူကလည္း ေျဖေနက်အတုိင္း ျပန္ေျဖလိုက္သည္။

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ သူ၏အိမ္သို႔ ဦးတည္လမ္းေလွ်ာက္ လာေနေသာ (၁၆)ႏွစ္သာသာ ထုိင္းလူငယ္ သံုးဦးကား သူ႔အိမ္ရဲ့ မနီးမေ၀းမွာပင္ ရပ္ကာ “အကိုျပန္လာျပီလား” လို႔ ထုိင္းလူငယ္ အုိက္စဥ္းက ၾကိဳတင္ေမးလိုက္ေလသည္။

“ေအးကြာ.. ဒီေန႔ေနာက္က်သြားတယ္၊ လာေလ အိ္မ္ေပၚတက္လာခဲ့ စကားေျပာၾကရေအာင္”

ဘာရယ္မဟုတ္ သူ႔ရဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနထုိင္တဲ့ ထိုင္းလူငယ္ေလးမ်ားသည္ သူ႔ကို အကိုလို ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကျပီး၊ သူ႔ထက္ၾကီးတဲ့ အဖိုး၊ အဖြား၊ အကိုဦးေလး အေဒၚမ်ားပင္လွ်င္ ကိုယ့္တူကိုယ့္သား လိုသဖြယ္ ခ်စ္ခင္ၾကသည္။ ဤသည္မွာ အေၾကာင္းရွိေပသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ ညစဥ္ (၈)နာရီမွ (၉)နာရီအထိ သူ႔ရဲ့အိမ္နီးခ်င္း ေဘးပတ္၀န္းက်င္တြင္ ရွိေသာ ထုိင္းလူငယ္ေလးမ်ားကို အဂၤလိပ္စာ သင္ေပးသည္ မဟုတ္ပါလား။ သူသည္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ပညာတတ္ မဟုတ္လင့္ကစား အမိျမန္မာျပည္တြင္ တကၠသိုလ္သို႔ ၀င္ေရာက္ေျဖဆုိႏုိင္ေသာ (၁၀)တန္းဆိုေသာ ေက်ာင္းသား ဘ၀ကို ေအာင္ျမင္စြာျဖတ္သန္း လာခဲ့ယံုသာမက သူေလ့လာသင္ယူ ခဲ့သမွ် ပညာရပ္မ်ားကို သူထုိင္းႏုိင္ငံကို ေရာက္ရွိခ်ိန္မွ ယခုအခ်ိန္ထိ ေလ့လာလိုက္စားေနသည္ မဟုတ္ပါလား။ ဤသည္မွာလည္း သူ႔အတြက္ အက်ိဴးတရပ္ျဖစ္ထြန္းခဲ့ပါသည္။ သူေလ့လာ သင္ယူခဲ့သမွ် ပညာရပ္မ်ားကို သူ႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေနထုိင္ေသာ ထိုင္းလူငယ္ မ်ားသာမက ျမန္မာကေလးမ်ား ကိုပင္ ျပန္လည္ေ၀ငွေပးသည္ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္လည္း ထုိင္းလူငယ္မ်ားသာမက ျမန္မာကေလးမ်ားကပင္ သူ႔ကို ဆရာ၊ ဆရာလို႔ ေခၚၾကသည္မွာ မဆန္းပါ။ သူအဂၤလိပ္စာကို ျပန္လည္ေ၀ငွေပးျပီး ထုိင္းေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူဆီမွလည္း ထုိင္းစာကို ျပန္လည္ေလ့လာသင္ယူခဲ့သည္မွာ ၾကာခဲ့ေလျပီ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူသည္လည္း ထုိင္းေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား၏ တပည့္ဆိုလွ်င္ မမွားႏုိင္ေပ။

“အကို ထမင္းစားျပီးျပီလား” လို႔ ထုိင္းလူငယ္သံုးဦးထဲက အရပ္ရွည္ဆံုး လူငယ္တဦးျဖစ္သူ အိုက္ေနာင္က သူ႔အားေမးလိုက္ေလသည္။

“ေအးကြာ ဒီေန႔ဆုိင္မွာ ေခါက္မန္းကိုင္(န္) ပဲစားလာလိုက္တယ္”။

ေခါက္မန္းကိုင္(န္)ဆိုေသာ အေခၚအေ၀ၚမွာ ထုိင္းအေခၚအေ၀ၚျဖစ္ေပသည္။ စာလံုးေပါင္းမွားႏုိင္ ပါသည္။ ေခါက္ဆိုသည္မွာ ထမင္းျဖစ္ျပီး၊ မန္းဆိုသည္မွာ ဆီ(အဆီ) ျဖစ္ကာ၊ ကိုင္(န္)ဆိုသည္မွာ ၾကက္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိင္းအေခၚအေ၀ၚ ေခါက္မန္းကိုင္(န္) ဆုိသည္မွာ ျမန္မာအေခၚအေ၀ၚႏွင့္ ေခၚဆိုရလွ်င္ ၾကက္ဆီထမင္း ပင္ျဖစ္ပါေလသတည္း။

“အကိုဒီေန႔စာ မသင္ေတာ့နဲ႔ေလ”ဆိုျပီး ေနာက္ဆံုး ထုိင္းေက်ာင္းသားေလး တဦးျဖစ္သူ အိုက္ရွန္က ေတာင္းဆိုလာသည္။ အိုက္ရွန္ေျပာလာေသာ စကားကို သူရိပ္မိပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ မေန႔က အဂၤလိပ္စာသင္ျပီး ျပီးဖို႔(၅)မိနစ္အလိုတြင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအား သူက ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုး၏ ေက်းဇူးရွင္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ေအာင္ဆန္း၏ အေၾကာင္းအား အစခ်ီေျပာထားသည္ မဟုတ္ပါလား။ ထိုေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားသည္ သူအစခ်ီေျပာျပီးသည္ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားသြားၾကသည္။ ဤသည္မွာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္၏ အေၾကာင္းပင္ စံုလင္စြာ သူမေျပာရေသး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားက သူ႔အား ဆက္ေျပာရန္ ေျပာဆိုခဲ့ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ သူေနာက္တေန႔တြင္ အလုပ္လုပ္ရမည္ မဟုတ္ပါလား။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူအားတဲ့တေန႔ သူဖတ္ဖူးခဲ့သမွ် စာအုပ္ေတြထဲက ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္းကို ေျပာျပမည္ဟု မေန႔က ကတိေပးခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ သို႔ေသာ္ သူမသိသလိုပဲေနကာ...

“ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ”

ထုိင္းလူငယ္သံုးဦးက တျပိဳက္နက္“ မေန႔က ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္း နားေထာင္ခ်င္လို႔ပါ” လုိေျပာလာေလသည္။ ေအာ.. ဒီေကာင္ေတြက ဒီေန႔မွ အေစာၾကီးလာသကိုးလို႔ သူတခ်က္ေတြးကာ

“ေအးကြာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ အေၾကာင္းကို ငါေလ့လာသေလာက္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခဏေနလူစံုမွ ေျပာေတာ့မယ္ကြာ” လို႔ သူစကားကို ျဖတ္ခ်လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔စကား ဆံုးသြားသြားခ်င္း အိုက္စဥ္းက “ဟာ အကိုကလည္း မေန႔က ေျပာျပခဲ့တာကို ျပန္ေျပာေလ၊ မေန႔က ဘၾကီးလည္း မရွိဘူး၊ ဘၾကီးလည္း နားေထာင္ရတာေပါ့။” ဘၾကီးဆိုသည္မွာ ဦးေလးတိကို ရည္ညြန္းျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

ဦေလးတိကလည္း “ေအး ဟုတ္တယ္ကြာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း နာမည္ကိုေတာ့ ငါ့နားထဲမွာ ၾကားဖူးသေယာင္ပဲ၊ ငါလည္း သူ႔အေၾကာင္း အရမ္းစိတ္၀င္စားတာ။ သိလည္းသိခ်င္တယ္၊ မင္းအစကတည္းက မေျပာဘူးကြာ၊ အခုေျပာကြာ။ ဒီညေတာ့ မအိပ္ေတာ့ဘူးေဟ့”လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ေျပာလိုက္ေလေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မေျပာလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ သူကိုယ္တုိင္ကလည္း ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ၾကိဳစားခဲ့ပံုေတြကို ေျပာျပေနခ်င္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ဤသို႔ဤပံု ထုိင္းမ်ိဴးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားႏွင့္ ဦးေလးၾကီးမ်ားကပါ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၏ အေၾကာင္းအား စိတ္ပါ၀င္စား လာသည္ကိုပင္ သူ႔အေနျဖင့္ ေက်းဇူးပင္တင္ရေပဦးမည္။ ထို႔ေၾကာင့္သူလည္း ထိုညတြင္ပင္ ထုိင္းလူငယ္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား၊ ျမန္မာကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ ဦးေလးတိတို႔ကို ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၏ အေၾကာင္းအား ဗိုလ္ခ်ဴပ္မည္သည့္ ေဒသတြင္ ေမြးဖြားသည္ကအစ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ လုပ္ၾကံခံရျပီး ေသဆံုးသြားသည္အထိ သူသိသေလာက္ ေျပာျပကာ ထုိင္းလူငယ္မ်ားကပင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ လုပ္ၾကံခံရသည္ကို ၾကားရသည္ႏွင့္ မ်က္ရည္မ်ား၀ဲကာ ငိုရိုက္သံေတြပါ ထြက္လာသည္ကို သူၾကားမိသျဖင့္ ျမန္မာကေလးမ်ားအဖို႔ မည္မွ်ခံစားရမည္ကို စာဖတ္သူတို႔ပဲ ေတြးၾကည့္ပါေလာ့......

ရွမ္းကေလး

ေျမာက္ဘက္ကေက်ာင္း

အေရွ႔၊ ေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို
ငါ တမိနစ္စီ ၾကည့္လိုက္တယ္

အေရွ႔ဘက္မွာ မ်က္လံုးအ၀ိုင္းသားေလးနဲ႔
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္
ငါ့ကို ေငးေမာကာ ေစာင့္ေနတယ္...

အေနာက္ဘက္မွာေတာ့
ျမန္မာဆန္ဆန္ ပုသိမ္ထီးေလးကိုေဆာင္းလို႔
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္
င့ါကို ရပ္ေစာင့္ေနတယ္...

ေတာင္ဘက္မွာက်ျပန္ေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္
န၀ရက္ကိုးသြယ္ စီျခယ္ထားတဲ့
ေတာက္ပတဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ႔
ငါ့ကို လွည့္ၾကည့္ေနတယ္...

ေျမာက္ဘက္မွာေတာ့
ေအာက္က ထဘီအစိမ္းေလးကို ၀တ္ဆင္ကာ
အေပၚယံ ယင္ဖံုးအက်ီၤျဖဴကို ၀တ္လို႔
လြယ္အိတ္ကို ပုခံုးအထက္မွာလြယ္ျပီး
ငါ့ကို လက္ယက္ေခၚေနတယ္...

ေအာ... ေနာက္ဆံုး ငါ့အေတြးထဲမွာ
ငါတို႔ေက်ာင္းက ေျမာက္ဘက္မွာကိုး..

ရွမ္းကေလး